چه باید کرد؟ چه نباید کرد؟
سید محمد هادی موسوی

انتخابات ریاست جمهوری، پایان یافت و همانطور که برنامه ریزی شده بود، اصولگرایان، مجددا قدرت اجرایی را در دست گرفتند. فضای انتخابات ریاست جمهوری باعث تشتت دیدگاه زیادی شد. حتی بین خود بین اصولگرایان و اصلاح طلبان نیز تفاوت نظر زیادی وجود داشت. تعداد قابل توجهی از اصولگرایان رای سفید در صندوق انداختند و تعداد زیادی از اصلاح طلبان در انتخابات شرکت نکردند در حالیکه تعداد دیگری، جهت افزایش مشارکت مردم در انتخابات تلاش کردند.
در این انتخابات، فارغ از نتیجه، هیچ گروهی پیروز نبود. عدم مشارکت بیش از نیمی از مردم، علیرغم تبلیغات وسیع اصولگرایان و مایه گذاشتن از مقدسات، قطعا پیروزی برای حاکمیت نیز محسوب نمی شود. از آنطرف، قهر مردم با صندوق رای و مرجعیت زدایی از فرآیند دموکراتیک در کشور نیز، خبر خوبی برای اصلاح طلبان نیست. از این رو در هر دو گروه این سوال مطرح است که چه باید کرد؟
✅✅✅
📌چه باید کرد؟
اصلاح طلبان باید اولا تکلیف خود را با سیستم حاکمیتی موجود مشخص کنند. از آنجا که حاکمیت نشان داده علاقه چندانی به حضور آنها در اداره جامعه ندارد، در شرایط فعلی دو راه پیش روی آنها قرار دارد؛
📍یا به فعالیت در همین چارچوب ادامه داده و از هر روزنه¬ای که به وجود می آید استفاده کنند تا شاید بتوانند در سرنوشت کشور تاثیر گذار باشند،
📍یا آنکه کنش گری و حضور در حکمرانی را کنار گذاشته و به فعالیتهای حزبی و مدنی روی آورند.
در بدنه اصلاح طلبی هر دو دیدگاه وجود دارد اما وزن تفکر دوم بیشتر است. لذا باید در قدم اول تکلیف رابطه اصلاح طلبان با حکمرانی مشخص شود. گرچه باید دقت داشت که دور شدن از دولت (به معنای عام، نه قوه مجریه) باعث حذف تدریجی اصلاح طلبان از جغرافیای سیاسی کشور خواهد شد.
اصولگرایان نیز باید تکلیف خود را با رای مردم و صندوق مشخص کنند. تفکر غالب در اصولگرایی، صندوق رای را زینت جمهوری اسلامی دانسته و معتقد به مهندسی دقیق انتخابات است. در این شرایط باید تکلیف این قشر با اصول قانون اساسی و آرمانهای انقلاب اسلامی مشخص گردد.
❌❌❌
📌چه نباید کرد؟
اصلاح طلبان نباید روزنه های تعامل با حاکمیت را ببندد. حاکمیت در تلاش جهت حذف کامل آنها است و اصلاح طلبان بهتر است به منظور حفظ حقوق اجتماعی مردم، میدان را خالی نکند. لکنت زبان، پاشنه آشیل اصلاح طلبان خواهد بود. نقد دولت و مجلس می بایست تشدید شود. سکوت و انفعال بهترین هدیه به تمامیت خواهان است. اصلاح طلبان می توانند علاوه بر تلاشهای مدنی، با نقد سیستماتیک و شخصی، حضور خود را در جامعه و حکمرانی اعلام کنند. مهم نیست دولت و مجلس با نقد آنها چه برخوردی خواهند داشت مهم مشارکت و زنده ماندن کنش سیاسی در شرایط فعلی است. نباید اجازه داد فضای سیاسی کشور، مرداب گونه شود. باید نقد کرد حتی اگر هزینه دارد.

اصولگرایان حاکمیت را یک دست تلقی کرده و تصور می کنند با ادامه دادن به شعارهای خود می توانند اهداف خود را اجرایی کنند. آنها باید بدانند بیش از 50 درصد مردم در این انتخابات شرکت نکرده اند و به مثابه یک بمب ساعتی می توانند هر لحظه کنشگری کنند. آنها نباید عدم شرکت مردم در انتخابات را انفعال مطلق و بی خیالی آنها تصور کنند. اصولگرایان نباید در پی اقناع رای دهندگان خود باشند چه اینکه آنها همواره رای ایدئولوژیک خود را به صندوق انداخته و خواهند انداخت بلکه باید به فکر منافع ملی کل کشور باشند. ژستهای انتخاباتی علیه برجام و ادعاهای سفت و سخت در خصوص مسائل دیپلماتیک شاید برای رای دهندگان آنها شیرین باشد اما در دراز مدت باعث پیچیده تر شدن وضعیت اقتصادی و خیزش بدنه اجتماعی مردم است. اصولگرایان در رقابت با رقیب، پیروز نشدند بلکه در رقابت با قهر مردم، دولت را تصاحب کرده اند. از این رو باید مراقب باشند که در مرحله بعد، از قهر مردم شکست نخورند!

@neveshttar