«امرسان، امیر، ابول، عرفان»

تو زندگی آدمای زیادی میان و میرن
ولی هرکسی ارزش اینو نداره که اسمشو داداش بذاری
خیلیا اسم رفیق و داداشی رو یدک میکشن ولی تعداد کمی هستن که واقعا میتونی بهشون تکیه کنی
برای من رفیق و داداش یعنی اعتماد
یعنی معرفت
یعنی کسی که وقتی همه بهت پشت میکنن هنوز پشتته
من آدمای زیادی دورم ندارم ولی همون چند نفر برام اندازه یه دنیا ارزش دارن

«بیلی و ممدی، اسی و بوراس و معید» هم از اون آدمایی ان که جاشون کنارمه داداشایی که بودنشون فرق داره
آخرش مهم نیست چند نفر اسمتو صدا میزنن
مهم اینه چند نفر وقتی زمین می‌خوری دستتو می‌گیرن