ویلیام همیشه فکر میکرد بعضی آدمها برای ماندن وارد زندگیمان میشوند؛ آدمهایی که حتی گذر زمان هم نمیتواند آنها را از ما بگیرد. اِست برای او دقیقاً همان آدم بود؛ کسی که با خندههایش روزهای معمولی را زیباتر میکرد و با حضورش به زندگی ویلیام معنا میداد.
TapTap
