این منبع، سخنرانی موزه‌ای درباره‌ی احیای هنرمندی تقریباً فراموش‌شده به نام میکایلینا واتیه (Michaelina Wautier) است و بیان می‌کند که آثار او باید در زمره‌ی استادان بزرگ قرن هفدهم قرار گیرند. این موزه تأکید می‌کند که هدفش نمایش ارتباط مجموعه‌های قدیمی با دوران معاصر است و شاهکار بازسازی‌شده‌ی واتیه، «پیروزی باکوس»، نمونه‌ای عالی برای این کار است، زیرا کیفیت استثنایی نقاشی و نوآوری‌های ترکیب‌بندی او را آشکار می‌سازد.

👉 @navidcasts 🎓

علاوه بر این، این اثر به دلیل خودنگاری واتیه در میان شخصیت‌ها، که با شکستن دیوار چهارم مستقیماً به بیننده نگاه می‌کند، اهمیت ویژه‌ای دارد و نشان می‌دهد که آثار او، برخلاف هم‌عصرانش، دارای بی‌واسطگی و معاصرت قابل توجهی هستند. موزه نتیجه می‌گیرد که فراموش شدن او احتمالاً به دلیل استعداد خارق‌العاده و تنوع چشمگیر کارهای او بوده است، زیرا در دوران پس از او پذیرش چنین استعداد گسترده‌ای در یک زن برای بسیاری از مردان دشوار بود.