📘سورۀ قمر دلالتی بر معجزه شق‌القمر ندارد

تنها آیه قرآن که برخی اعجاز باوران مستند به آن مدعی‌اند، پیامبر اسلام برای اثبات رسالتش ماه را دو نیم کرد، آیه زیر است:

🔹إقتربت الساعة و إنشق القمر ﴿القمر : ۱﴾
🔸زمان (قیامت) نزدیک شد و ماه شکافت.

🔻 #استدلال: معجزه شق القمر در روایات تایید شده و مبتنی بر روایاتی پس از معجزه شق القمر، این آیه نازل شد.

🔻 #پاسخ: وقتی دست به دامان روایات میشوید تا معجزه شق القمر را اثبات کنید، دیگر اسمش «اثبات معجزه شق القمر با قرآن» نیست بلکه اسمش «اثبات معجزه شق القمر با روایات» است. هرگاه اثبات کردید که قطعا این آیه به انشقاق ماه در نزدیکی و شرف قیامت دلالت ندارد، آن وقت می توانید مدعی شوید، قرآن معجزه شق القمر را تایید کرده است. همان روایات شق القمر هم بخاطر تناقضات و اختلافات فراوان قابل اعتنا نیستند که می توانید به مقاله «شق القمر در ترازو» نوشته دکتر محمد بهرامی رجوع کنید.

نکته حائز اهمیت این است که تاریخ علمی ظنی است و روایات هم ظنی الصدور هستند و بخاطر نقل به معنا و کثرت جعل قابل اعتماد نیستند و اگر معتقد به عدم عدالت صحابه یا عدم عصمت امامان شیعه هم باشیم، این بی اعتمادی بیشتر و بیشتر میشود. خصوصا در چنین مواردی که انگیزه جعل زیاد است تا مومنان با معجزه تراشی، ایمان مسلمین را تقویت کنند و به مقابله با مخالفین اسلام بپردازند.

🔻 #استدلال: قیامت در آینده اتفاق می افتد در حالی که در این آیه از افعال ماضی «اقتربت» و «انشق» استفاده شده که دلالت بر وقوع فعل در گذشته دارد پس معجزه شق القمر به وقوع پیوسته است.

🔻 #پاسخ: در بسیاری از موارد وقتی قرآن می خواهد از یک اتفاق قطعی الوقوع در آینده خبر دهد از فعل ماضی استفاده می کند. مثلا نفخِ صور که از وقایع قیامت است با فعل ماضی در آیه «وَنُفِخَ فِي الصُّورِ ذَلِكَ يَوْمُ الْوَعِيد/ ق : ۲۰» آمده است. پس صرف ماضی بودن فعل «اقتربت» و «انشق» ثابت نمی کند که انشقاق قمر صورت گرفته، خصوصا اینکه کلمه «الساعة» در قرآن به کرار درباره قیامت به کار رفته و در جای جای قرآن که مخالفینِ پیامبر از ایشان درخواست معجزه کرده اند، پیامبر در جوابشان هرگز اشاره به معجزه شق القمر نکرده بلکه کوشیده تا دلیل بیاورد که چرا معجزه ندارد.

🔻 #استدلال: در آیه بعد آمده که کفار معجزه شق القمر را دیدند و آن را سحر دانستند!

🔹و ان یروا آیة یعرضوا و یقولوا سحر مستمر ﴿القمر : ۲﴾
🔸و اگر نشانه اى ببينند روى بگردانند و بگويند: «سحرى دايم است».

🔻 #پاسخ: استدلال به این آیه برای اثبات وقوع شق القمر واقعا عجیب است! اگر بپذیریم در اینجا منظور از «آیه»، آیات قرآن نیست باز هم آیه نمی گوید که «نشانه را دیدند» بلکه می گوید «اگر ببینند»! یعنی آنها هنوز شق القمر را ندیده اند بلکه اگر در آینده ببیند آن را سحر خواهند دانست. جملات شرطی که با استفاده از «إن» تشکیل شده‌اند، همواره معنای آینده در آنها مراد است نه گذشته. 👇

http://wikiporsesh.ir/ان_شرطیه

از کنار هم گذاشتن آیات قرآن، تنها برداشتی که می توان استخراج کرد به نحوی که با دیگر آیات قرآن در تضاد نباشد این است که سوره قمر درباره شکافتن ماه در نزدیکی و شرف قیامت است و اثبات نمی کند که محمد صاحب معجزه شق القمر بوده است. و کسانی که این تفسیر را نپذیرند اولا باید دلیل قطعی بیاورند که چرا آیه به انشقاق قمر در نزدیکی قیامت دلالت ندارد و ثانیا اگر منظور آیه معجزه شق القمر است چرا قرآن که خودش را روشن بیان و فاقد ابهام بیانی می داند آیه را به شکلی نازل نکرد که صراحت در معجزه شق القمر داشته باشد و از آن انشقاق ماه در نزدیکی قیامت برداشت نشود؟!

کسانی که توجیه می کنند قرآن با تفسیر پیامبر و اهل بیت روشن است، خودشان را گیج فرض کرده‌اند و دیگران را نفهم!!! اگر قرآن مبهم باشد سطحش از کلام بسیاری از خلایق هم پایین تر است چه برسد به اینکه معجزه باشد و همچنین با تفسیر پیامبر و اهل بیت، قرآن مثل قبلش مبهم باقی می ماند بلکه فقط کلام پیامبر و اهل بیت روشن خواهد بود. تصورش را بکنید: محمد به کفار بگوید، معجزه من قرآن است اما آن کتابی مبهم است که تا خودم توضیح ندهم، مراد آیاتش را نمی فهمید!!!
با قبول چنین فرضی باید به مشرکین حق بدهیم که می‌گفتنند محمد یک دیوانه یا افترا زننده است و سفیهان به او ایمان می آوردند.

این نکته کلیدی را هم در نظر داشته باشید که اگر بپذیریم معجزات بصری اثبات کننده رسالت پیامبران است، برای ما که آن معجزات را ندیده‌ایم، رسالت آن پیامبران اثبات نمی شود چون می‌تواند از مجعولات تاریخی باشد یا با تدلیس و مداخله موجودات ناشناخته (مثل جن بر فرض وجود) محقق شده باشد.

➖➖➖

🌾 @Naqdagin