ارتفاع واژگان‌ آبی.

قطعاً آپدیت می‌شه و احتمال زیاد کتاب‌هایی رو اضافه و کم می‌کنم؛ ولی فعلاً همین‌ها رو درنظر دارم. هری پاترها رو برای بار چهارم می‌خونم، باید باشن که بتونم پاییز رو پشت سر بذارم. ریدینگ لیست شما برای پاییز چیه؟

ریدینگ لیست پاییز🍁

کتاب‌های متنی:

-رنج‌های ورتر جوان
-غرور و تعصب

کتاب‌های صوتی:

-هری پاتر و زندانی آزکابان✔️
-هری پاتر و جام آتش
-آناکارنینا
-ملکوت
-ناطور دشت
-پرونده هری کبر

برای شب‌های ناتمام‌‌‌‌ پاییز🕯️🍁

چه جالب:)

«آریادنه، و نخی از میان هزارتو»

🕯️

خونه‌ی شماره‌ی هشتاد.
برای من پناهگاه اون مکانیه که داخلش حس کنی هیچ‌آسیب و ناامنی‌ای وجود نداره. تویی و یک دنیای آروم و امن، فارغ از اینکه اون بیرون یا توی زندگیت چقدر تنها، خسته، غم‌زده و درگیری. خونه‌ی شماره‌ی هشتاد و آدم‌هاش برای من همچین چیزی هستن. یک جان‌پناه از جنس دوستی که دستم رو می‌گیره و نمی‌ذاره از قله‌های بلندِ تاریکی پرت بشم پایین. مثل یک مأمن من رو در آغوش می‌گیره و آخرهای شب وقتی چراغ‌ها رو خاموش کردیم با یک لبخند گرم بهم یادآوری می‌کنه که همه‌چیز گذراست و حتی توی سخت‌ترین و دردناک‌ترین روزها هم نور درخشنده‌ای وجود داره که فقط کافیه ببینمش و بهش دل ببندم تا تموم بشه و بگذره…

«رَواقِ منظرِ چشمِ من آشیانهٔ توست
کَرَم نما و فرود آ که خانه، خانهٔ توست»

غزل شماره ۳۴، حافظ

من دارم برای پاییز امسال چندتا لیست از کارهایی که می‌خوام انجام بدم، چیزهایی که می‌خوام یاد بگیرم، کتاب‌هایی که می‌خوام بخونم و جاهایی که می‌خوام برم آماده می‌کنم. یکی از دلایلی که این کار رو انجام می‌دم اینه که اصلاً رابطه‌ی خوبی با پاییز و زمستون ندارم و بدنم وارد یه جور افسردگی فصلی می‌شه. پس یکسری لیست آماده می‌کنم که هم شوقِ فصل جدید رو برای خودم زنده کنم و هم از کمبود سروتونین خونه نشین و غم‌زده نشم. این‌ها رو گفتم که شما هم برای خودتون درست کنید، کار جالبیه. مخصوصاً الان که عصر جمعه‌ست و هرلحظه ممکنه تاریکی کل وجودمون رو بگیره!🥮🪁
پ‌.ن: فقط این رو اضافه کنم که این یه لیسته، ما توی ایران زندگی می‌کنیم و ممکنه به انجام خیلی از موارد نرسیم. پس وسواس نگیرید و به حس خوب نوشتن و فکر کردن درباره‌ی خودتون اهمیت بدید :)

دوست دارم گهگاه گم شوم 
مثل پرنده‌های پاییز 
می‌خواهم میهنی تازه بیابم 
غیر قابل دسترس 
و خدایی 
که مرا تعقیب نکند 
و سرزمینی که دشمنم نباشد!
می‌خواهم از پوستم بیرون بزنم 
از صدایم 
و از زبانم 
و مثل عطر مزرعه‌ها 
سیال شوم! 
می‌خواهم از سایه‌ام فرار کنم 
و از عنوان‌هایم 
می‌خواهم از مارها و خرافه‌ها بگریزم، 
از دست خلفا 
و حاکمان و وزیران! 
می‌خواهم مثل پرندگان، دوست داشته باشم 
ای شرق ِدشنه‌ها و چوبه‌های دار! 
می‌خواهم 
مثل پرندگانِ پاییز 
عشق بورزم!

شعری از “نزار قبانی” با ترجمه‌ی “یدالله گودرزی”

: