انبار مخفی نامه‌های گمشده

حتی تصور اینکه با هم تو یک فضا داریم نفس میکشیم هم برام سنگین بود.

مامانم چند ساعت دیگه عمل دارن. ممنو‌ن‌تون میشم برای خوب پیش رفتن همه‌چیز دعا کنید🤍.

🌙

از اون هفت خانی که باید رد میشد، ۶ تا گذشت و فقط مونده یکی که اونم دیگه زمان مشخصی نداره. خداروشکر

کل شب رو از استرس بیدار بودم و فکر و خیال میکردم.

تموم شد بچه‌ها. تموم شد بالاخره.

اذان شده. پاشید نماز بخونیم.

نمیدونم آدمها. من هیچوقت دلم نخواست برگردم به دوران کودکی یا نوجوونی چون تو هیچکدوم کار اشتباهی نکردم- آره واقعا-. همیشه منطقی و عاقل بودم. ولی الان هفت ساله دارم مدام مسیر اشتباهی رو انتخاب میکنم. پس کاش می‌تونستم به مهر سال ۹۸ و همه چیز رو عوض کنم. حالا اون نمیشه؟ تابستون ۹۹. اونم نمیشه؟ پس تابستون ۱۴۰۰. بازم نمیشه؟ تابستون ۱۴۰۱. هنوزم نه؟ تابستون ۱۴۰۲. خدایا اینم قبول نمیکنی؟ پس آبان ۱۴۰۳. اصلا دی ۱۴۰۴. هیچکدوم نمیشه؟ کاش مهر ۱۴۰۵ دیگه تصمیم درستی بگیرم و این چرخه زشت و نامهربون رو بشکنم.

حالا واقعا [چطور تنگ نمیشه دلت وقتی منو نداری؟ ]

میشه دعام کنید؟

*/در ستایش زندگی معمولی

برای سلامتی مامانم صلوات میفرستید لطفا؟

من هنوز نمیدانم تو چطور آدمی هستی اما تصور میکنم از آنهایی باشی که تنها پس از یک بار محبت دیگر نمی‌توانم دوستشان نداشته باشم.

حاضرم تا آخر عمرم درس بخونم ولی یک بار امتحان ندن.

۳.۱۵-۴.۱۵✅️
۴.۳۰-۵.۳۰✖️
۶-۷
۷.۱۵-۸.۱۵
۸.۳۰-۹.۳۰
۹.۴۵-۱۰.۴۵
۱۱-۱۲

از الان تا ۲۴ ساعت آینده خیلی به دعاهاتون احتیاج دارم. لطفا از خدا برام ذهن آروم و متمرکز بخواید که بخیر بگذره❤️

آدما دچار میشن به دردی که به زندگی بقیه می‌ندازن. پس مواظب کارها و حرفات باش.
- این پادکست.