سال ۱۴۰۲ است.
تصویر کفنی با نشان "کاپشن صورتی گوشواره قلبی" دست به دست می‌چرخد؛
رنگ صورتی خنجر می‌شود در قلبمان و گوشواره قلبی می‌شود بغض در گلویمان.
آن روز به رگ غیرت یک ایران برخورد. هرچه باشد دخترمان را در وطنمان پرپر کرده بودند.
امروز نوبت بلوز خاکستری و بلوز قرمز است؛ کودکان سرزمین زیتون، بی‌ نام و نشانی به آسمان می‌روند و جهان...! جهان به خواب رفته و حاکمان نظاره‌گرند.
دیگر دیدن تصویر کفن برای مردم عادی شده، صدای انفجار در پس‌زمینه‌ی ویدئوی خبرنگاران غزه حکم فیلم‌های هالیوودی را دارد.

اما اوضاع به همینجا خاتمه نمی‌یابد، کار حاکمان نظاره‌گر از تماشا گذشته؛
با لباس‌های پلوخوری‌شان به استقبال جلاد ۱۴۰۰۰ جگرگوشه مادران فلسطینی می‌روند.

مجارستان طی خروج از دیوان
بین‌المللی لاهه، میزبان نخست‌وزیر
کشور جعلی اسرائیل است.

#دانشجو_نوشت