هر جا که خون ایران در رگی می لغزد، دل از غم هم‌وطن می‌لرزد، و جان از رنج خاک وطن به آتش کشیده می‌شود.
ایرانی راستین، نه شادمانی‌اش را بر ویرانه‌های دل مردمش می‌سازد، و نه آرامش را در سایه‌ی زخم هم‌سرزمینانش می‌جوید.
ما فرزندان خاکی هستیم که قرن‌ها با زخم و زلزله زیسته، اما قامتش خم نشده است.
امروز اگر شعله افتاده بر دامن وطن، فردا بی‌تردید از دل همین آتش، سروی تازه خواهد رُست.
ایمان داریم که خورشید آرامش، از پس این روزهای تیره برمی‌آید،
چرا که هنوز، در سینه‌ی ایران، قلب‌هایی می‌تپد که با عشق، با غیرت، و با امید زنده‌اند…✨