پزشکیان؛ مذاکره و مبارزه

کارگزاران جمهوری اسلامی چندان تفاوتی با هم دیگر ندارند! اصلاح طلب، اصول گرا، پایداری، اعتدال گرا،  قالیبافی،  و ... علی الاصول همه شان از یک کرباسند.
همگی برای ماندن در قدرت یا دستیابی به آن می کوشند. این نخستین ماموریت و هدف شان است.
 
برای برخی از آنان قدرت، برخی دیگر ثروت و برای برخی وسط بازان شان، هر دوی این ها ارزش و خواستنی است.
اما آنچه سبب فریب بخشی از مردم و یا کورسوی امیدی به داشتن زندگی معمولی می شود وعده های لطیف و ظریف انتخاباتی آنان است؛ همان وعده هایی که پس از چند ماه و بیشینه یک سال همه پوچ و توخالی از آب در می آیند. ولی برای برگزاری انتخابات و کشاندن مردم پای صندوق رای، باز هم تکرار می شوند! مانند وعده انتخاباتی مذاکره!

پزشکیان، نامزد ریاست جمهوری اسلامی می گفت: مذاکره و دیپلماسی ذلت نیست! گفت: مذاکره می کنیم خب پذیرفتند چه بهتر! بعد در مناسبتی پس از استقرار در پاستور گفت رهبری فرمودند مذاکره نمی کنیم، پس تمام!
اما نکته اینجاست، احتمالا نه او و نه دیگر مقامات و مدیران جمهوری اسلامی نمی اندیشند که مردم اساسا مذاکره یا مبارزه را برای چه می خواهند؟ مردم هر مفهومی اعم از جامعه مدنی، اعتدال، پیشرفت، مذاکره و ... را برای داشتن یک زندگی عادی، نجات ایران از ویرانی و آینده روشن فرزندانشان می خواهند. حال آنکه اراده برخی مقامات و مدیران جمهوری اسلامی، تنها نجات نظام و حفظ جایگاه خودشان و آقازاده هایشان است.
در زیر سایه جنگ، تمنای مذاکره یا جنگ هر کدام که باشد، با مطالبه‌ی ملت ایران، فاصله عمیقی دارد.
https://t.me/mzakerian