این ویدئو رو دیشب برای اولین بار دیدم و از لحظه‌ای که دیدمش تا همین الان، هروقت که بازم میبینمش یا یادم میفته بغضم میگیره و میخوام بلند گریه کنم.
بغضی که یونگی توی این ویدئو قورتش داد رو طوری عمیق‌ حس کردم که انگار خودم اونجوری بغضمو قورت دادم. واقعا غم وحشتناکی داره...

برای کسایی که نمیدونن، این یه ویدئو از تور بوسانه، آخرین اجرا و فن میتینگ‌ گروهی پسرا قبل از سربازی‌شون (اما به آرمی نگفته بودن که آخرینشه). اینجا یونگی احتمالا داره از پنجره به جمعیت آرمی‌ها نگاه میکنه و این حالشه... 💔