نمی‌خواستم اعتراف کنم؛
اما من، بدجوری از زندگی می‌ترسیدم.
زمان می‌دوید، و من که رویای پرواز داشتم،
هنوز حتی سینه‌خیز رفتن را هم یاد نگرفته بودم.
پروکسی
Post #29612
220K
- 👍 797
- 😭 214
- ❤ 153
- 🤩 98
- 👎 36
PR Proxy Stars | پروکسی @mtproxystar · 1.89M subscribers - Oct 12, 2026چرا باید ازت خواهش کنم درست رفتار کنی، وقتی بقیه دارن از من خواهش میکنن بهشون یه فرصت بدم؟…
- Oct 12, 2026‏مهم‌ترین مهارت بزرگسالی شاید اینه که هر چیزی که میدونی، هر چیزی که حس میکنی، و هر چیز…
- Oct 12, 2026به اون تایم درخشانی از سال رسیدیم که موقع برگشتن به خونه هوا گرفته و تاریک و افسرده کننده…
- Oct 12, 2026فکر خودتونو درگیر آدمایی نکنید که نمیدونین کی و کجا ارث باباشون خوردین که باهاتون بد شدن؛…
- Oct 12, 2026رمان «قمارباز» داستایفسکی درباره‌ی آدمیه که می‌دونه داره همه‌چیزش رو می‌بازه، اما باز هم ا…
- Oct 12, 2026بیشتر مردها برای خوشحالی پول نمیخوان. اونا پول میخوان تا آدمای مورد علاقه‌شون رو خوشحال کن…