از یه جایی به بعد دیگه هیچ تلاشی نمیکنی، اشکاتو حروم نمیکنی، اعصابتو بهم نمیریزی، نسبت به همه چیز خنثی میشی و میزنی به بیخیالی و میگی هرچی شد شد.
اصراری برا بودنش نمیکنی، نه امیدی میمونه نه احساسی.
حوصله اینکه بشینی ساعت ها بحث کنی و خودتو ثابت کنی رو نداری.
مقصر تو نیستی، همه آدما از یه جایی به بعد خسته میشن.
خسته از بحث، خسته از غصه خوردن و...
گاهی وقتا بهترین چیز سکوته؛
سکوت خیلی چیزارو میفهمونه.


پروکسی