مجازستان و آنچه به اصطلاح فضای مجازی خوانده می‌شود، این روز‌ها برای ما شده یک زندگیِ تمام عیار! بُعدِ چهارم دُنیا، اگر «زمان» باشد، بُعدِ پنجم‌اش لابد همین «خیال» است! خیال رفاقت با آدم‌هایی تنها با یک کلیک فاصله! قالیچهء سُلیمانی برایِ پرواز بر فرازِ مرزهایِ جغرافیایی! نادیده گرفتنِ نصف النهارهایِ زمانی! فرصتِ بی‌نظیری برای حقیر کردن فاصله‌هایِ طبقاتی و پیش داوری‌های ذهنی و آن «دیگری» شُدن از پشت گوشی‌های موبایل! آری، شبکه‌های اجتماعی اکنون چونان ممالکی هستند که آفتاب در قلمروی حُکمرانی‌شان، هرگز غروب نمی‌کُند!

و نگارنده‌ی این جملات، قصد آن که بنا به تجربه و فهم خود، اندکی مهارت و قدری یافته‌هایش -در دستور زبان شبکه‌های اجتماعی- را با شما به اشتراک بگذارد. و شرح در لینکِ این پایین، یا پوسترِ آن بالا به پیوست!
https://www.tiwall.com/p/khandantaneveshtan5
*
پ.ن:| و... امان از ریگزارِ ردّپا ناپذیرِ دوستی‌هایِ مجازی...!