🔴 لایو ۲۲ باشگاه پری‌فرونتال:

🟢 موضوع: باورهای رایج و قابل نقد و صحبت درباره‌ی سوگ:


🟢 دکتر محمدرضا سرگلزایی (روانپزشک)
و دکتر مرتضی کریمی، کارشناس ارشد جامعه‌شناسی و دکترای انسان‌شناسی از دانشگاه تهران

🟢 زمان:
جمعه ۲ خرداد ۱۴۰۴= ۲۳ می ۲۰۲۵
ساعت ۹ صبح غرب آمریکای شمالی
ساعت ۱۲ ظهر شرق آمریکای شمالی
ساعت ۱۹:۳۰ ایران
ساعت ۱۸ اروپای مرکزی


۱- چرا گفته می‌شود "درمان سوگ"؟ مگر سوگ یک اختلال روانی است؟
نگاه آسیب‌شناسانه به سوگ، آن را به "بیماری" یا "اختلال تطابق" تقلیل می‌دهد، در حالی که سوگ یک واکنش انسانی و اجتماعی به فقدان است، نه لزوماً بیماری.

۲- "سوگ پنج مرحله‌ دارد."
مدل کوبلر-راس با وجود شهرت زیاد، یک الگوی خطی و جهان‌شمول نیست. تجربه‌ی سوگ بسیار متنوع، غیرخطی، و وابسته به فرهنگ و زمینه‌ است.

۳- "باید رها کنی و ادامه بدهی".
فشار فرهنگی و درمان‌محور برای "پشت سر گذاشتن" سوگ، اغلب منجر به سرکوب احساسات و قطع رابطه‌ی ادامه‌دار (bodily or symbolic) با فرد متوفی می‌شود.

۴- "مدت سوگ باید محدود باشد."
برخی تصور می‌کنند اگر بعد از شش ماه یا یک سال هنوز عزاداری کنی، مشکلی داری. اما زمان سوگ بسیار شخصی و متغیر است.

۵- "سوگ فقط یک تجربه‌ی ذهنی‌ست."
نادیده‌گرفتن بُعد بدنمند سوگ (تغییرات در تن، حس فیزیکی فقدان، لمس غایب) باعث می‌شود ابعاد عمیق و زیسته‌ی آن فهم نشود.


🛑 صفحه‌ی باشگاه پریفرونتال در اینستاگرام میزبان این گفت‌وگو خواهد بود.
https://www.instagram.com/prefrontal.club

#سوگ، #تفکر_نقاد #یاشگاه_پریفرونتال
@drsargolzaei
@prefrontalclub
@mortezakarimi77