💢 به مناسبت 24 مرداد؛ پنجمین سال‌گرد سقوط کابل
❇️ عصر یک‌شنبه در حالی که مشغول مرتب‌کردن باروبنه‌ی سفر هستم، خبر می‌آید یگان‌های تحت‌امر شبکه‌ی حقانی وارد ارگ ریاست‌جمهوری شده‌اند. گویا تنها ساعتی قبل از آن، اشرف غنی بی‌آن‌که اعضای کابینه‌اش را مطلع کرده باشد، به هم‌راه هم‌سرش بی‌بی‌گل و تعدادی از یارغارهایش به خارج گریخته است. به‌این‌ترتیب، دولت جمهوریت سقوط که نه، فرو ریخته است. با همه‌ی ارکانش. غنی که همین چند روز پیش به زبانِ طعنه و سرزنش گفته بود برخلاف امان‌الله‌خان هرگز فرار نخواهد کرد، در پیامی نوشته که «طالبان جنگ را برد اما قلوب مردم را باخت. قضاوت شمشیر و اسلحه را به دست آورده، اما مشروعیت قلب‌‌ها را نه.»
آدم نمی‌داند مقام مسئولیت است یا منزلت دخترکانی که پس از شکستِ عشقی زبان به دشنام و نفرین می‌گشایند. متقابلا بسم‌الله‌خان محمدی سرپرست تاجیک‌تبار وزارت دفاع هم به غنی حمله کرده و گفته که این خائن ما را اغفال کرد و وطن را فروخت.
✳️خوش‌مان بیاید یا نه در بازی تاج‌وتخت طالبان دوباره به عرش نشسته است. چیزی که در تاریخ معاصر افغانستان عجیب نیست. پیش از طالبان نیز شاه‌محمود دُرّانی، شاه شجاع، امیر دوست‌محمدخان و امیر شیرعلی‌خان هرکدام یک‌بار از اسب سرکش قدرت پیاده اما دوباره سوار شدند.
این پیاده می‌شود، آن وزیر می‌شود
صفحه چیده می‌شود، دار و گیر می‌شود
این پیاده، آن وزیر... انتهای بازی است
این وزیر می‌شود، آن به‌زیر می‌شود (محمدکاظم کاظمی)
✅ خبرهایی مانند جای‌گزینی پرچم طالبان با بیرق‌های عزاداری محرم در میدانی در غزنی یا به‌کنیزی‌بردن دخترکان خردسال و زنانِ مجردِ جوان در بازارهای غزنی و ننگرهار، فضای رسانه‌ای ایران را شعله‌ور کرده است. خبرها دروغ هم که باشد باز می‌گیرد. چه‌را که در افکارعمومی ایران اساسا طالبان مساوق بربریت و مغولیّت است. پس نفرت‌پراکنی علیه آن، به کم‌ترین صحنه‌آرایی رسانه‌ای نیز احتیاج ندارد.
✳️ شب‌هنگام و بی‌اعتنا به عفوعمومیِ طالبان، تصاویری از یورش خلق‌الله به میدان‌هوایی (فرودگاه) کابل مخابره می‌شود. بدون ویزا و گذرنامه. به دنبال راهی برای فرار از کشور. کم از صحرای محشر ندارد. برادر برادر را گم می‌کند و مادر، جگرگوشه‌‌‌‌اش را. برخلاف اقلیتی که گزینش‌شده در حال سوارشدن بر هواپیماهای ترابری امریکا هستند، اکثریت در اطراف باند سرگردانند.
❎ نیمه‌های شب پلک‌هایم در حال رفتن است که تصویری توجهم را جلب می‌کند. رسانه‌ها تصویری از پرواز یک بال‌گردِ شنوک بر فراز سفارت ایالات‌متحده در کابل را با بال‌گرد حامل جاسوسان ویتنامی امریکا در بالای پشت‌بام سفارت این کشور در سایگون مقایسه کرده‌اند. این قاب بار دیگر نشان داد هر دولتی که بقایش مستظهر به حمایت اجانب باشد، لاجرم فروخواهد ریخت. در سایگونِ 1975 یا در کابلِ 2021. سیزده‌سال پیش از این، وزیرخارجه‌ی وقت امریکا ضمن اشتباه‌خواندن توقف حمایت از مجاهدین در فردای خروج شوروی، وعده داد که کشورش، اشتباه رهاکردن افغانستان پس از خروج شوروی را تکرار نکرده و این کشور را به حال خود رها نخواهد کرد. وعده‌های سرخرمن غربی و دل‌خوش‌کنک‌های زودباورانه‌ی شرقی. نتیجه‌اش می‌شود این.
💢 بخش‌هایی از کتاب جان‌ور قندهار؛ سفرنامه هادی معصومی زارع به امارت دوم طالبان
#افغانستان
#طالبان
#هادی_معصومی_زارع
#منبثات
@Monbathat
Post #2588
7.1K
