✅سخنان حضرت زینب(س)؛ تبیین علمی در برابر جبرگرایی اموی

آیت الله العظمی جوادی آملی با اشاره به جایگاه علمی و معرفتی اهل‌بیت(علیهم‌السلام) اظهار داشتند:
سخنان حضرت زینب کبری(سلام‌الله‌علیها) در کوفه، صرفاً سخن از گریه و مصیبت نبود، بلکه کلامی عمیق و ناظر به یک مسئله دقیق اعتقادی و کلامی بود.
 
ایشان با اشاره به سابقه تاریخی ترویج اندیشه جبر در دوران حکومت امویان بیان داشتند:
معاویه در طول سالیان حکومت خود، در پی تثبیت قدرت و تداوم حکومت بود و برای آنکه خیرها و برکات به نام دستگاه حکومت ثبت شود و در مقابل، بدی‌ها و مشکلات به خداوند نسبت داده شود،
اندیشه جبرگرایی را ترویج کرد.
 
بنی‌امیه و پس از آنان بنی‌عباس و دیگر حاکمان، برای توجیه ستم‌ها و حفظ قدرت خود، حوادث را به قضا و قدر الهی نسبت می‌دادند تا خود را از مسئولیت رفتارهایشان مبرا نشان دهند؛ در حالی که اهل‌بیت(علیهم‌السلام) با تبیین حقیقت
«لاَ جَبر وَ لا تفويض و لكنْ أَمرٌ بَين أَمْرين»،
انسان را در برابر اعمال و رفتار خود مسئول می‌دانستند.
 
ائمه(علیهم‌السلام) در اوج معرفت، مسائل علمی و عقلی دقیقی را تبیین می‌کردند و در برابر انحراف‌های فکری و اعتقادی می‌ایستادند.
 
سخنان ح زینب (سلام‌الله‌علیها) در کوفه، سخنی عمیق و کلامی در برابر تفکر انحرافی جبرگرایی بود؛
آنگاه که عبیدالله بن زیاد وقتی از زینب کبری پرسید «دیدی خدا با برادرت چه کرد؟» یا آنجا که گفت «علی بن الحسین را خدا در کربلا کشت!»
اینجا سخن از من و ما و بنی امیه و اینها نبود، بلکه سخن از خدا و در واقع از موضع جبر سخن گفتن است!
حضرت زینب پاسخ داد: «ما رأیتُ إلا جمیلا»ً؛ یعنی کار خدا زیباست، اما شما قاتل هستید، این شما بودید که علی بن الحسین را به شهادت رساندید!
یعنی آن حضرت، تفکر جبری اموی را شکست و حقیقت اختیار و مسئولیت انسانی را بیان کرد.

📚درس اخلاق ۱۴۰۵/۰٧/۲۲

↶【به ما بپیوندید 】↷
┄┄┅┅┅❅🌼❅┅┅┅┄┄
https://telegram.me/joinchat/PBT1azBkqtOPKyK5