علی قلهکی، فعال رسانه‌ای اصولگرا، شش گزینه اصلی برای ریاست صداوسیما معرفی کرده است: مصطفی محمدی، مجید زین‌العابدین، جواد رمضان‌نژاد، امین توکلی‌زاده، علیرضا شریفی و علی فروغی.

🔸مصطفی محمدی: سابقه طولانی در طرح، برنامه و بودجه دارد، اما بیشتر مدیر بوروکرات و بودجه‌ای است تا کسی که اولویتش تحول محتوایی باشد. اختلافات سریع با جبلی و کنار رفتن از سمت قبلی هم نشان می‌دهد تمرکزش بیشتر بر فرآیندها و معادلات داخلی است.

🔸مجید زین‌العابدین: از مدیران سابق شبکه‌های یک، سه و پنج است، اما حواشی دوره‌های مدیریتی‌اش (از جمله نقدهای محتوایی به برخی سریال‌ها) هنوز در ذهن افکار عمومی مانده. بازگشت او بیشتر تداعی‌کننده ادامه نسل و جریان قبلی است.

🔸جواد رمضان‌نژاد: رئیس فعلی ساترا. علاوه بر سابقه برکناری از شبکه پنج به‌خاطر پخش توهین به مقدسات اهل سنت، مدیریتش بر ساترا او را در میان مدیران پلتفرم‌ها و بخش قابل توجهی از مردم عادی منفور کرده است. ساترا سال‌هاست با اتهام سخت‌گیری، انحصار و تعارض منافع مواجه است و جایگاه قانونی‌اش هم از ابتدا محل ابهام حقوقی بوده. سانسورچی بی‌تحمل، به درد ریاست صداوسیما نمی‌خورد.

🔸امین توکلی‌زاده: معاون فرهنگی-اجتماعی شهرداری تهران و نیروی زاکانی. آمدنش عملاً یعنی سپردن صداوسیما به دست زاکانی. سوابق او عمدتاً اداری و اجرایی است و سابقه برخوردش با مسائل مرتبط با فعالان جامعه مدنی و سازمان‌های مردم‌نهاد نشان می‌دهد آدم زاکانی اساساً مناسب چنین پستی نیست.

🔸علیرضا شریفی: تمرکزش بر نظارت، ارزیابی و زیرساخت فنی (از جمله HDسازی) است. افکار عمومی او را بیشتر مدیر فنی-نظارتی می‌بیند تا کسی که بتواند مشکل محتوا و مخاطب را حل کند. اولویت دادن به چنین چهره‌ای بیشتر شبیه ادامه تمرکز بر توسعه کمی و کنترل است.

🔸علی فروغی: مدیر شبکه سه و برکشیده جریان‌های داخلی قدرت. در افکار عمومی به شدت منفی است؛ عمدتاً به خاطر حذف برنامه نود و قطع همکاری با عادل فردوسی‌پور، به‌علاوه برخی موضع‌گیری‌های سیاسی که او را چهره‌ای حذفی نشان داده است.

🔸رفتن شخص جبلی به‌تنهایی مسئله اصلی نیست. جریان و سازمانی که در دوره او در رسانه ملی شکل گرفته باید تغییر کند تا رویکردها عوض شود و مردم این تغییر را باور کنند. برخی از این گزینه‌ها اما یا در راستای تقویت همین جریان حاکم عمل می‌کنند یا عمدتاً به مسائل توسعه کمی می‌پردازند؛ در حالی که صداوسیما به کوچک‌سازی و تحول کیفی نیاز دارد، نه گسترش کمی.

🔸این گزینه‌ها در مواردی حتی از وضعیت فعلی بدتر به نظر می‌رسند. صداوسیما نیازمند مدیری آشنا به رسانه، خوش‌نام در افکار عمومی و معتدل است که بتواند انسجام ملی را (آن‌گونه که رهبر انقلاب تأکید کرده‌اند) تقویت کند و رویکردها را عوض کند. چهره‌هایی مانند حسین انتظامی یا افراد مشابه با سابقه تحول‌آفرین رسانه‌ای گزینه‌های بهتری‌اند. تغییر برای تغییر، وقتی فهرست عمدتاً شامل مدیران اجرایی، نظارتی یا وابسته به جریان‌های خاص باشد، پیشرفت محسوب نمی‌شود.

🔗 خیزران | kheyzaran (@kheyzaran)

@mohem_mat