بنمای ره به مُلک رضا، جان خسته را
مرغ رمیده را به شکر خنده رام کن
دیری است زاشیانه جدا مانده‌ای «امین»
غربت بس است رو سوی آن کوی و بام کن
دانم که مستمند و تهیدست و بی‌کسی
از بارگاه فیض رضا(ع) توشه وام کن
و آنجا که آمد و شد خیل ملائک است
کنجی گزین و تا به قیامت مُقام کن
🖼️ کبوتر وصـــل
Download
@Mohebdesign
Post #1687
1.21K
- ❤ 16
- 💔 1