برای تو
برای تویی که بیش از من در من پرسه می‌زنی
برای تو که می‌خواستم از پائیز برایت بگویم
از باران، از باد و از برگ‌های خیس و سرگردانِ زیر درختان
از میو‌ه‌هایی که با دستانِ تو به بار نشست
از سکوتی که بی‌تو دست و پا می‌زند
و خواب‌های سرگردان و بغض‌های همیشگی
در هر سو‌ تنها سوسویِ چراغ‌های دوردست پیداست
یاد لبخندی کوتاه و شیرین و زمزمهٔ ترانه‌ای عاشقانه
یادی که چون قطرات کوچک باران فضا را پُر می‌کند.
راستی خواستنِ تو از کجا شروع شد،
که اینچنین مرا سخت در آغوش گرفت؟
باد ناگهان می‌وزد
چراغ‌های دوردست خاموش می‌شوند
باران تمام می‌شود
من به خودم باز می‌گردم
و تنهایی در تمام تنم می‌پیچد ..

علیرضا قربانی