در سال ۶۱۷ هجری مهشیدی که فوشنج از سوی لشکریان چنگیز محاصره شده بود، کسی به نام قاضی وحید الدین فوشنجی اسیر ایشان شد. مغولان او را نکشتند و نزد چنگیز فرستادند، چنگیز از هوش و جهان‌بینی او خوش‌اش آمد و خواست تا در کنارش بماند. یک روز که چنگیز در اردوگاه مَرغاب بود از قاضی وحید الدین پرسید: به نظر تو، من که آن اوغری ( در مغولی یعنی دزد، چنگیز به سلطان محمد خوارزم‌شاه اوغری می‌گفت) را سرنگون کردم، مردم در آینده پیرامون من چه خواهند گفت؟ قاضی پاسخ داد: مگر مردمی را شما زنده نگهداشته‌اید که درباره‌ی شما چیزی بگویند. چنگیز به شدت عصبانی شد ولی قاضی را نکشت، او را از خود راند.

به نقل از کتاب طبقات ناصری، نوشته‌ی منهاج الدین جوزجانی
@ml_rustami