در غرب زنده‌جان آرامگاهی است که در بین مردم به شیخ ابوالحسن معروف است، اما بسا از ما زنده‌جانی‌ها درباره‌ی او جز همین کنیه چیز دیگری نمی‌دانیم. وقتی برای نخستین‌بار تذکرة الاولياى عطار نیشاپوری ( او در سال ۶۱۸ هجری مهتابی در تاخت و تاز مغول و قتل عام نیشاپور به شهادت رسید) را می‌خواندم به نام شیخ ابوالحسن فوشنجی برخوردم، تا خیلی وقت‌ها فکر می‌کردم این آرامگاه باید متعلق به همین شیخ ابوالحسن فوشنجی باشد که نیست؛ دوست گرامی ما آقای " حمیدالله کام‌گار" پژوهش‌گر تاریخ و نویسنده‌ی کتاب " تاریخ‌نامه‌ی فوشنج" نیز همین نظر را دارد. شیخ ابوالحسن علی ابن احمد فوشنجی از عارفان و مرشدان نیمه‌ی نخست سده‌ی چهارم هجری است که از فوشنج به نیشاپور رفته و تا پایان زندگی ساکن آن شهر بوده است، چرا که نیشاپور در آن زمان مأمن بسیاری از اهل عرفان خراسان بوده؛ این شیخ فوشنجی در سال ۳۴۸ هجری مهتابی در نیشاپور درگذشته و همان‌جا به خاک سپرده شده است.
اما اکنون در گوری که به نام شیخ ابوالحسن در زنده‌جان شناخته می‌شود، که خوابیده؟
شیخ ابوالحسن عبدالرحمن ابن محمد ابن مظفر داوودی فوشنجی، او را به نام یکی از نیاکانش داوود ابن احمد، داوودی می‌خواندند، معروف به شیخ خراسان و ملقب به جمال الاسلام. زاده‌ی سال ۳۷۴ هجری مهتابی در فوشنج؛ او محدث و فقیه شافعی مذهب بوده و در هرات، نیشاپور و بغداد درس خوانده است. شیخ ابوالحسن داوودی فوشنجی در سال ۴۶۷ هجری مهتابی پس از سال‌ها درس و موعظه در فوشنج وفات یافته است. او را مردی پارسا و عالمی خبره نوشته‌اند.
خدایش بیامرزد!
@ml_rustami
Post #433
986
- ❤ 37
- 👍 2