من غریبم بین جمع دوستانی آشنا
یخ نباید سر کند اصلا کنار آب‌ها

هستم اما دیگر از چشم جهان افتاده‌ام
چون فلسطین ناپدید از  نقشه‌ی جغرافیا

مثل دشت سیستان قانون دنیا ساده است
تپه‌ی ریگی پس از توفان نمی‌ماند به جا

چون خُم رنگ‌ست گاهی عادت این روزگار
سنگ‌ها را می‌نمایاند به شکل کهربا

یخ زدم در ارتباط دوستان گرمی نبود
این قبا را تا سحر هر قدر کردم لا به لا

خسته‌ام دل‌تنگم و دل‌گیر چیز واضحی‌ست
مثل قالین خورده‌ام یک عمر تنها پشت پا

بی‌قرارم مثل سیر و سرکه بین کوزه، کاش
گربه‌ای از روی رف پایین بیندازد مرا
#مولاداد_رستمی
@ml_ruatami