در فرهنگ ما مسلمانان قرآن مقدس‌ترین کتاب است. ما هرگز پای‌مان را به سمت قرآن دراز نمی‌کنیم و بدون وضو دست به آن نمی‌زنیم. در وقت خواندنش دو زانو می‌نشینیم و با احترام کامل واژه‌هایش را زمزمه می‌کنیم. اگر کسی در پیش ما بلند قرآن بخواند با توجه تمام و بی‌هیچ سخنی بدان گوش فرامی‌دهیم. این ارزش‌گزاری تا جایی‌ست که به خریدن مصحف قرآن هدیه کردن می‌گوییم. در منابع‌دهی مقاله و کتاب‌های‌مان قرآن را بدون در نظر گرفتن حروف الفباء، نخست یاد می‌کنیم و... این ارزش‌گزاری برگرفته از عقیده‌ی ماست و هر عقیده‌ای می‌تواند مخالفانی داشته باشد. پارادوکس زمانی‌ست که یک نفر به خود اجازه می‌دهد تا این کتاب را که برای ملیون‌ها نفر چنین مقدس است، بسوزاند، زیر سایه‌ی نظام لیبرال دموکراسی غربی که به فرد آزادی که نه بی‌بند و باری به ارمغان آورده است. حالا همین فرد اگر بگوید که احتمال دارد شش ملیون نفر در ماجرای هولوکاست نمرده باشند و کسی پیاز داغش را زیاده کرده، این‌جا دیگر آزادی بیان محلی از اِعراب ندارد، هر چه فحش ناموسی بلد هستند نثارش می‌کنند. و یا اگر کودکی در دفتر نقاشی‌اش رنگ‌های رنگین‌کمان را جابه‌جا بکشد همه هیاهو به راه‌ می‌اندازند که واویلا خواهر برادران هم‌جنس‌باز مورد بی‌حرمتی قرار گرفتند. نمونه‌هایی از این دست زیاد است به ویژه در بحث حجاب، شهادت مروه الشربینی را باید یادتان باشد. حرف ما این نیست که آنان مخالف ما نباشند، سکولار نباشند و یا لبیرال، بل‌که به معنی واقعی کلمه سکولار باشند و لیبرال هم. اگر نظام سکولار و لائیک بنایش بر بی‌طرفی در قبال دین است پس شمشیر از رو بستن‌شان در برابر اسلام چیست؟ ولا یجرمنکم شنآن قوم علی الا تعدلوا اعدلوا هو اقرب للتقوی
یک نکته‌ی دیگر هم باید یادآور شوم: بالفرض مثال و نعوذ بالله من ذالک اگر راه و عقیده‌ی ما اشتباه باشد، صد در صد باور دارم که راه آنان هم درست نیست، آنان انسانیت را به حضیض رذالت دارند می‌کشند، باز من مرده و شما زنده. اگر روزی به حرف من پی بردید بگویید: خدا تو را بیامرزد و اگر حرفم درست از آب درنیامد فحش حواله‌ام کنید!
#مولاداد_رستمی
@ml_rustami