چون شهیدی‌ که به خون‌ریز خودش مدیون است
رابطه بین من و عشق درست این‌گونه‌ست

منم آن تیغ که نو آمده از صحنه‌ی جنگ
دلم از هر چه عمل‌کرد که دارم خون است

مثل دیوانه که انداخته سنگی در چاه
چه کنم ترک تو از عهده‌ی من بیرون است

زندگی راه درازی‌ست که من طی کردم
هیرمند اول و امروز همان هامون است

حس بی‌تو شدنم را به چه تشبیه کنم؟
مثل صبحانه‌ی یک تُرک که بی‌زیتون است

دوستان یک‌سره احوال مرا می‌جویند
خشت خامی که ته برکه بیفتد چون است؟
#مولاداد_رستمی
@ml_rustami