امشب دلم به چنبره‌ی تنگ بغض‌هاست
بغضی که سال‌هاست به این سینه آشناست

بی‌رنگی مرا ز سرشکم توان شناخت
از کودکان شنید توان حرف‌های راست

ما و تو از دو فرقه‌ی با‌هم‌مخالفیم
دین تو دل شکستن و آیین من دعاست

یک شب ز لطف بر مژه‌هایم قدم گذار
هرچند فرش کلبه‌ی درویش بوریاست

فارغ ز حشر و نشر بسوزان! بزن به تیغ
کی کشته‌ی جفای تو در بند خون‌بهاست؟

گل کرده‌اند خاطره‌ها بعد رفتنت
دیگر مگو که راه من و تو ز هم جداست

خواهم به چشم غیر مسلح ببینمش
عینک‌فروش! مردمک چشم من کجاست؟

غزلی بود از زنده‌یاد استاد فضل الله زرکوب
روح‌شان شاد!
@ml_rustami