آهی میان عربده‌ها ناپدید، من
از خلق روزگار خودش ناامید، من

هستم ولی به چشم کسی برنمی‌خورم
آهنگ ناشنیده‌ی شعری سپید، من

سقفی شکاف خورده نشد سایه‌سر شود
سنگی فرود آمده از شاخ بید، من

از دوستان به‌خاطر این لطف‌شان سپاس
خاری که زیر سایه‌ی گل قد کشید، من

چون حسرت نبودن نان آورم، غمم
بغض پدر نداشته‌ای صبح عید، من

پیغمبری که معجزه‌اش آیه‌های یأس
پیغمبری که از خود و دینش برید، من
#مولاداد_رستمی
@ml_rustami