بس بلندست‌ که از کله کلاه اندازد
حسرت دید پلنگی که به ماه اندازد

بدرآوردنش از عهده‌ی دل بیرون‌ست
عشق سنگی‌ست که دیوانه به چاه اندازد

من خودم تجربه دارم اثرش می‌ماند
روی آیینه لب سرخ که آه اندازد

مثل یک میز قمارست خطر باید کرد
آدمی خوب به دنیا که نگاه اندازد

بین جمعی که به دست همگی نارنج‌ست
عشق دعوت شده تا فتنه به راه اندازد

مثَل دادن دل چیست جز از این که کسی
سوزنی را وسط خرمن کاه اندازد

آخر عشق اگر طبق روایات شماست
یک نفر کاش مرا نیز به چاه اندازد
#مولاداد_رستمی
@ml_rustami