یونگ‌وو: (حجم قابل توجهی سخنرانی پراکنده راجع به میزان تولید چربی در گونه‌های مختلف نهنگ‌ها)

جونهو: خانوم‌ وکیل، چیز دیگه‌ای به جز نهنگ‌ها نداری که دلت بخواد راجع بهش باهام حرف بزنی؟

یونگ‌وو: 🤔...ندارم.

جونهو: آه...‌ن-نداری؟ 😟

یونگ‌وو: نه ندارم. [🤣]

جونهو: (لبخند خویشتن‌دارانه) چطوره از این به بعد یه زمان خاصی رو به حرف زدن راجع به نهنگ‌ها اختصاص بدیم؟ به جای این که هر موقع و جایی راجع بهشون حرف بزنیم؟

یونگ‌وو: آ...(عدم‌‌ تمایل به پذیرش محدودیت برای سخنرانی راجع به نهنگ‌ها) بله. چه زمانی رو ترجیح میدی؟

جونهو: موقع ناهار چطوره؟ خوبه؟ می‌تونیم وقتی با هم غذا می‌خوریم حرفم بزنیم. (مشکوک به دارا بودن انگیزه شخصی در جهت انداختن خود به وکیل گوگولیِ شرکت در زمان صرف ناهار)

یونگ‌وو: باشه...(احساس ناراحتی ناگهانی)...پس وقتی زمان ناهار نباشه...؟

جونهو: در مورد هر چیزی به جز نهنگ‌ها حرف می‌زنیم☺️

یونگ‌وو: "در مورد هر چیزی به جز نهنگ‌ها حرف می‌زنیم" ....(میزان زیادی تفکر و تردید)...خب...اگر توی موقعیتی بودیم که صحبت کردن در مورد نهنگ‌ها ضروری بود چی؟ 🥺

جونهو: خب‌‌‌...(خودزنی درونی از شدت اگورپگور بودن طرف مقابل)... اون موقع در مورد نهنگ‌ها صحبت می‌کنیم😄

یونگ‌وو: (میزان شدیدی از خوشحالی و رضایت) بله...اون موقع در مورد نهنگ‌ها صحبت می‌کنیم😌

#episodebyepisode
#extraordinaryattorneywoo

@mkbroadcasting 📻