به شدت‌معتقدم وو یونگ‌وو پنبه‌ا‌ی‌ترین و گوگولی‌ترین انسان روی زمین خیالی کره جنوبیه. همیشه پیش هر کی رفته و هر فرصتی برای معرفی خودش داشته شروع کرده به گفتن این که "اسم من وو یونگ‌ووئه. مثل گیروگی، توماتو، سوئیس، ایندواین، بیول‌تونگ‌بیول، یوک‌سام‌یونگ [واژه‌های کره‌ای]. از هر طرفی بخونینش بازم وو یونگ‌وو میشه."
و همه این‌جورین که "آ...بله...چه عجیب..."

حتی روز اولی که به عنوان وکیل شروع به کار می‌کنه هم خودشو همین جوری معرفی می‌کنه و همکارش بهش میگه "چرا اینجوری می‌کنی سر کار نباید از این حرفا بزنی."

بعد اینجوری میشه که با تربیت‌ترین، مهربون‌ترین و آقا دوماد‌ترین آدم توی تیم دعوی قضایی مسئول میشه بره دنبال وکیل تازه‌وارد تا برای پرونده‌ جدید همراهیش کنه و این نازنازی برای اولین بار توی زندگیش، خودش رو مجبور می‌کنه که بگه "وو یونگ‌وو هستم" و گوگولی‌بازی‌های مربوط به اسمش رو برای خودش نگه می‌داره. ولی پسر خوشتیپ مهربونه برخلاف تمام‌ آدم‌هایی که تا الان دور این جوجه‌ وکیل رو گرفته بودن، بدون این که خودش اول به این مسئله اشاره‌ای کنه میگه "ای وای چه جالب وو یونگ وو. از هر طرفی که بخونیش باز همونه."

و البته که از دست این پیشی مظلوم هیجان‌زده کاری برنمیاد به جز این که شوکه و گیج بشه، دست و پا بزنه، این ور و اون ور رو نگاه کنه، چشماش‌‌ رو گرد کنه و بگه "آخه نباید سر کار از این حرفا بزنیم."

🥹🤍🤏🐱

@mkbroadcasting 📻