واقعا بهترین و لذت‌بخش چیزی که انسان می‌تونه توی این جهان بشه سرمربی تیم ملی فوتبال توی ایرانه😐

توی بقیه کشورا تیم ملی میره جام جهانی تمام تلاشش رو می‌کنه، تا حداقل یک چهارم نهایی بالا میاد، آخرش که می‌بازه سرمربی استعفا میده، عذرخواهی می‌کنه، چه میدونم جاهای تیمارستانی‌تر تهدید به مرگ میشه حتی😐

ولی توی خراب‌شده بی‌سروتهی مثل اینجا مثلا من سرمربی تیم می‌بودم، تیمم بدترین عملکرد ممکن رو می‌داشت، هر بازیکن با توپ مثل دوست‌دختر سابقش رفتار می‌کرد، اون تیم خدازده‌ام چنان با خاک یکسان بود توی بازیا که موفق نمی‌شد حتی از مرحله گروهی صعود کنه، آخرشم ۱۴۰ میلیارد تومن بی‌زبون که معلوم نیست از کجا اومده بهم پاداش می‌دادن، اون تیم چپرچلاق‌تر از خودمم اصرار داشتن که تندیسم باید ساخته شه گذاشته بشه وسط کشور😐