حالا چرا و چطور این آدم که تمام زندگیش فرد بی‌سروصدا و مطیعی بوده تونسته دست به کارهای تهاجمی و آزار و پرخاشگری بزنه؟

حدس می‌زنم در کنار تمام اون حقارت و حسادت و خشم که از تنهایی ریشه می‌گیرند، تنهایی و طرد شدگی با خودش نوعی آسودگی خاطر رو هم به همراه داره که می‌تونه خطرناک‌ترین نوع آسودگی باشه.
وقتی از طرف همه ترک شده باشید، وقتی بدونید که مطلقا هیچ‌کس به حد کافی به این که با خودتون و زندگیتون چی کار کنید اهمیت نمی‌ده، می‌تونید تا حدی احساس راحتی کنید که بدونید هر کاری هم که ازتون سر بزنه، براتون ضرر و زیان به همراه نداره.
فکر می‌کنم برای همینه که می‌گن از آدمی که چیزهای زیادی برای از دست دادن داره نباید ترسید‌. اونی که چیزی برای از دست دادن نداره است که ترسناکه.

شخصیت اصلی One Hour Photo، در بدترین حالت با کارهاش فقط به خودش آسیب می‌زد و لازم نبود نگران آسیب دیدن فرد دیگه‌ای باشه. و وقتی از طرف کل دنیا طرد شده باشید و حقارت تک‌وتنها موندن رو حس کرده باشید این "خود" دیگه براتون ارزش زیادی نداره.

@mkbroadcasting 📻