دو سال پیش بود ولی برای من انقدر واضحه اون روز که انگار همین دیروز بود
نیمه شب اسرائیل خبر رو داده بودا ، ولی کی میتونست باور کنه ، همه تکذیب میکردن ، ماهم تا صبح به خیال خوش تکذیب آروم بودیم ، صبح شد ، از گوشه کنار خبر میومد ، هر چیزی بود بیانیه حزب الله نبود، پس هنوز واقعی نبود ، هنوز آقا چیزی نگفته بود ، پس هنوز واقعی نبود ، هنوز سپاه بیانیه نداده بود ، پس هنوز واقعی نبود ، ظهر شد ، سر اذان شبکه ها یا ایتها النفس الزکیه میخوندن ، حق داشتیم شک کنیم ، ولی خبر رسمی نبود ، پس هنوز واقعی نبود تا اینکه عصر شد. مجری خبر دستپاچه نبود ، مطمئن و آروم خبر رو خوند ، ولی مگه ما آروم می‌شدیم، سید ، من برای تو بیشتر از رهبر مملکت خودم گریه کردم ، هزار دفعه آرزو کردم کاش بلند شی و بگی ، این یه حربه برای فریب آمریکا و اسرائیله اونا هیچ غلطی نمیتونن بکنن ، ولی کردن ، غلطای زیادی کردن ، شما رو گرفتن ، بعد یکی یکی آدم هامونو از دورمون چیدن ، حالا که آقا نیست، جای شما یه جور دیگه ای درد میکنه ... ولی خدایی که شما ها رو برای ما آورد و بزرگ کرد و حفظ کرد در تمام دوران های زندگی ، اگر ما واقعا برحق و مظلوم باشیم ، هرگز مارو رها نمیکنه ، خداحافظ سید ، نه نه نه ، به امید دیدار ، الی القاء...
#خود_گویه
#شهید_حسن_پسر_عبدالکریم