ملاحظات کانال‌ها و شفت‌های تهویه (۱)

کانال‌های تهویه و شفت‌ها از نقاط مهم و حساس سیستم تهویۀ یک سازه دفاعی زیرزمینی هستند که در یک عملیات خرابکاری یا حملات دشمن، بیشترین آسیب به سازۀ اصلی می‌تواند از طریق آن‌ها منتقل شود؛ از طرفی ایجاد هرگونه مانع در درون کانال، مانع عبور هوا شده و سیستم هوارسانی را مختل می‌کند. از این‌رو، راهکارهای جالب توجهی در خصوص ایمن‌سازی آن‌ها اجرا شده و می‌شوند.

مهم‌ترین نکته در مورد شفت‌های تهویه، این است که محل خروج هوای شفت در روی زمین به‌طور مستقیم روی دهانۀ شفت‌ها قرار نگیرد. چرا که در صورت حملۀ دشمن به دهانۀ خروجی، شفت آسیب خواهد دید. حتی در صورت سهل‌انگاری در این مورد و تجمیع عواملی هم‌چون عمق کم سازه، ممکن است دشمن از این طریق آسیب‌های غیرقابل جبرانی را به سازه وارد نماید. هم‌چنین در انتخاب تعداد و فاصلۀ دهانه‌های تخلیه از شفت اصلی باید شیب لازم و افت افشار ناشی از طول لحاظ گردد و طول بهینه انتخاب شود. چرا که فاصلۀ زیاد دهانۀ خروج هوا از شفت‌های تخلیه هرچه بیشتر باشد، از نظر پدافند غیرعامل بهتر است، چرا که احتمال آسیب رسیدن به ساز کمتر می‌شود. ولی نباید غافل بود که در این صورت، افت فشار نیز بیشتر شده و چه بسا هوای اگزاست اصلاً تخلیه نشود. در نهایت انتهای شفت‌ها نیز مستقیماً به سازۀ اصلی مرتبط نیست، بلکه در انتهای شفت‌ها انباره درنظرگرفته‌ می‌شود تا در صورت سقوط شیء خارجی به داخل آن، به‌طور مستقیم وارد سازه نشود.

4/6
@Missile_Force