زیر نور ماه، وقتی جهان آرامتر از همیشه بود، قصهای آغاز شد که قرار نبود شبیه هیچ قصهی دیگری باشد.
در آن داستان، تو هم قهرمان بودی و هم راوی؛ کسی که گاهی راه را گم میکرد، گاهی میایستاد و گاهی با تمام خستگیاش دوباره قدم برمیداشت.
شاید زیبایی قصه همین بود؛ اینکه کامل نبود، اما واقعی بود.
https://t.me/I_jklis