زندگی یکنواخت برای شاعر آفریده نشده است. من از زندگیای که تکلیفم برای همیشه در آن روشن باشد بیزارم. به همین دلیل اگر از فردای خود خبر داشته باشم، میمیرم. از این گذشته مگر شاعر میتواند لحظهای تخیل خود را ترک کند؟ زندگی حقیقی من تخیل من است و دنیای مادی برای من زنگ تفریح است. تفریحی که برای آسودن از خستگیها و اشتغال به رویاها و تخیلات خود، گاهگاه به آن سر میزنم.
#فروغ
[به نقل از زنان سخنور]
Post #595
444
Forwarded from قدحهای شخصی (Fatemeh Naserifar)
- ❤ 7
- 🕊 3