بذارید یک ریزه مثالی برای هر بخش بیارم: ۱/اگر دیدید کسی تازه چند روزه باهاتون اشنا شده(چه جنس موافق و چه مخالف)(چه در نقش دوست و همکار، چه پارتنر) اما در بروز احساسات و ادعاهای عاطفیش خیلی غلیظ و شدیده، فرار کنید. ۲/اگر کسی برای همکاری نزدیکتون شد و توی اولین جلسه کاری (تماس/ حضوری) خیلی خیلی ادعا کرد که کشته مرده‌ی شماست و دوست داره باشما کار کنه و خودش رو کوبید اینور اونور، فرار کنید! ۳/اگر با کسی اشنا شدید و دیدید خیلی میگه من امام حسینی هستم، سرمو بزنن نمازم نمیره، سرمو بزنن دروغ نمیگم، توی کانال و پیجش خودش رو پاره کرد تا بگه خیلی مُرید اهل بیته، خیلی ادم خوبیه، خیلی اهل توسل و توکل و عبادته یا برفرض، به شما گیر داد که نماز نمیخونی، حجابت کو، قلب امام زمان رو میشکونی‌ها، خدا خوشش نمیاد و هی اینارو گفت و گفت و گفت، فرار کنید! ۴/اگر کسی توی موضع سیاست خواست نظری بده، خودش رو خیلی جرواجر کرد و بیشتر ازینکه منطق پشت صحبتش باشه، هیجان و نفس زدن و احساسات بود و لحنش تند بود و توی کانالش و پیجش هی اینو اون رو میدَرید، فارغ ازینکه اصلا موافق دیدگاهش هستید یا نه، فرار کنید! / اگر نمیخواید بعداً فرو بریزید از تغییر چهرشون، اگر نمیخواید با همون غلظتی که سعی کردن خوب خودشون رو نشون بدن، به شرورانه ترین‌ حالت روانتون رو نَبلعن! فرار کنید… واقعا آدمیکه از تعادل خارجه. از حیث روانی سالم و مورد اعتماد نیست… حالا هرچقدر هم بخواد خودش رو خوب جلوه بده یا حتی افتخار کنه که توی بعضی چیزها غلیظه.