مغالطه شماره ۲۳

💠 هر بچه مدرسه ای می داند 💠

همه ما آنچه را که #هربچه_مدرسه_ای_می_داند اموری بدیهی و روشن و آشکار تلقی می‌کنیم.
ارتکاب این مغالطه وقتی است که کسی در بحث و جدل برای اینکه سخن خود را درست و مطابق با واقع و به عنوان یک امر بدیهی معرفی کند ( سخنی که نباید در آن شک و شبهه کرد) ادعا می کند که 'آن مطلب را هر بچه مدرسه ای می داند'
شخص مخاطب که نمی‌خواهد با اعتراض خود اعتراف کرده باشد آنچه را کودکان و بچه مدرسه ای ها می فهمند درک نمی‌کند ، ناچار مجبور می‌شود ساکت بنشیند و دم نزند و در صحت آن مطلب شک و تردیدی روا ندارد.
مثال :
هر بچه مدرسه هم می‌داند که عادت کردن به هرچیزی مانع رشد و تکامل اوست ، بنابراین لازم نیست در این باره بحث کنیم که انسان نباید به هیچ چیزی حتی به کارهای خوب عادت کند.

در اینجا شیوه استدلال و امتناع مخاطب مغالطه آمیز است زیرا شخص به جای دلیل و برهان و پیش از ارائه دلیل ، سعی می‌کند بداهت و وضوح مسئله مورد بحث را مفروض بگیرد و مقبولیت آن را از سوی مخاطب مورد تایید قرار دهد ، اما نه از طریق متقاعد کردن منطقی ، او بلکه از راه ایجاد احساس ترس و شرمندگی که مبادا گفته شود 'او به اندازه یک بچه مدرسه ای هم نمیفهمد'
در چنین شرایطی مخاطب موضوع را می‌پذیرد در حالی که شایستگی آن موضوع برای قبول و پذیرش به طور کلی مورد غفلت واقع می شود.
مثال:
این یک حساب دو تا چهارتاست و کودکی آن را درک می‌کند که وقتی حاکم از طبقات پایین جامعه باشد درد محرومان را بهتر درک میکند لذا اگر کمی اختیاراتش بیش از اختیارات قانونی باشد حتما در جهت خدمت به مستمندان استفاده خواهد شد و نباید با دیکتاتورهای دیگر مقایسه شود.
(اگر آن شخص شامل ضرب المثل معروف وشعر حافظ شد چه ؟
یارب مباد آن که گدا معتبر شود)

🔰 این مغالطه بدون آنکه از حالت مغالطاتی خارج شده و یا تاثیر آن کاسته شود ممکن است اشکال دیگری بیان شود مانند عبارت زیر:
این حقایق را به عنوان امر بدیهی تلقی می‌کنیم و نیازی به اثبات آنها نمی‌بینیم. ( هر کس که با آن مخالفت کند احمق است )
در این جاده ذکر یک نکته ضروری است
و آن اینکه ارتکاب این مغالطه -مانند دیگر مغالطات- هنگامی اتفاق می افتد که برای موضوع مورد بحث استدلال و اقامه برهان صورت نگیرد و با نسبت دادن بداهت و وضوح به مطلب و اینکه هر بچه مدرسه آن را می فهمد کسی بخواهد مدعای خود را بقبولاند اما اگر برای مسئله استدلال شود و مثلا گفته شود : با توجه به این مقدمات رسیدن به چنین نتیجه‌ای بدیهی است که شخص مرتکب مغالطه نشده است.
با این حال بهتر است این گونه جملات هیچگاه دربحث استفاده نشود.


راه مقابله:
برای نیفتادن در چنین دامهایی راه ساده ای وجود دارد و آن کنار گذاشتن شرم است .با قبول این نکته که ندانستن عیب نیست و سپس بیان شجاعانه ی این جمله : لطفا برای ادعایتان دلایل ارائه کنید ، چون شاید من هر از بچه مدرسه ای ها اطلاعم کمتر باشد.
اگر آن شخص قصدسوئی از گفتن آن جمله نداشته باشد به ارائه ی دلیل میپردازد و اگر باز تاکید کرد که این موضوع بدیهی ست ، میتوان موضوع را وارونه کرد و گفت : اتفاقابنظر من هربچه مدرسه ای میداند که آن ادعا درست نیست.اگر غیراز این ست دلیل ارائه کنید .
https://t.me/mghlte