مغالطه شماره ۱۱

💠 کوچک نمایی 💠

این مغالطه از نظر جایگاه ساختار و عملکرد عیناً مانند مغالطه بزرگ نمایی است, با این تفاوت که در مغالطه بزرگ نمایی برای برجسته کردن بعضی از ابعاد مطلب مورد نظر تلاش می‌شود و در مغالطه کوچک نمایی برای کمرنگ کردن و بی اهمیت نشان دادن آن.
اما در هر دو مغالطه بیان مطلب به گونه ای است که دربردارنده برخی معانی نادرست و غیر واقعی می شود و دست کم میزان اهمیت ابعاد مختلف مطلب مورد نظر را از حالت طبیعی و واقعی آن خارج می‌کند.
شیوه‌های ارتکاب مغالطه کوچک‌نمایی نیز همان شیوه های مغالطه بزرگ نمایی است .
البته با این جهت گیری که اگر در پیامی که قرار است به اطلاع دیگران رسانده شود نکته نامطلوبی وجود داشته باشد، در این مغالطه سعی می‌شود،آن نکته و رقیق و کمرنگ بیان شود به طوری که هر چه کمتر مورد توجه قرار گیرد.
یکی از راه‌های این کار نسبت دادن یک عدد به یک ترکیب عطفی است با این هدف که اهمیت یکی از اجزای آن ترکیب عطفی کمتر از آنچه هست جلوه کند.

مثال:
تمام غیبت های موجه و غیر موجه من فقط ۹ ساعت است و تنها یک ساعت از حد مجاز بیشتر است.چرا انقدر مسئله را بزرگ می کنید؟
( اتفاقاً مسئله بزرگی است چون شما ۷ ساعت غیبت غیرمجاز داشته‌اید و به هرحال مجموعه غیبت هایتان از حد مجاز هم تجاوز کرده است.)

راه دیگر ارتکاب این مغالطه که استفاده از آن در آگهی‌های تبلیغاتی شیوع بسیار دارد این است که نکات غیر مطلوب پیام مورد نظر کوچکتر نوشته و نمایش داده می شود.
مثال :
کمک دندانپزشک تجربی

(اوبه هر حال او کمک دندانپزشک است و از طرفی درس دانشگاهی نیز خوانده)

همانطور که ملاحظه می شود می توان بعضی از مثالهای #مغالطه #کوچک‌_نمایی را مثالی برای مغالطه بزرگ نمایی نیز در نظر گرفت.
زیرا اساسا کوچکی و بزرگی از مفاهیم نسبی هستند و در نتیجه تلاش برای کوچک یا بزرگ جلوه دادن بعضی از ابعاد پیام مورد نظر ، به ترتیب موجب بزرگ یا کوچک نشان دادن ابعاد دیگر می‌شود.

توضیح شنیداری
مثالی از این مغالطه
مغالطات مربوط:
بزرگ نمایی