♻️پیامبران مسلح و پیامبران بی سلاح♻️

چنین می‌نماید که سرگذشت ساوونارولا در ماکیاولی جوان سخت موثر افتاده باشد.
جیرولامو ساوونارولا راهبی بود مومن و بسیار متعصب( ۱۴۵۲ تا ۱۴۹۸ میلادی) که با ریاضت و معتقدات مسیحی بار آمده بود.
او کوشید در فلورانس حکومتی مطابق قوانین اخلاقی و دین مسیحی برقرار کند و رویایی توماس قدیس را به واقعیت درآورد ، ولی چون قدرت و سپاه و جنگاور نداشت ، نتوانست در برابر پاپ خوشگذران که پایبند قاعده‌ی دینی و اخلاقی نبود ، ولی قدرت بزرگ و سپاه مجهز در اختیار داشت ، مقاومت کند.
پاپ تکفیرش کرد و به دست همشهریانش سوزانده شد.
به نظر می‌رسد این واقعه جهت فکری ماکیاولی ۲۹ ساله را معین کرده و این اندیشه را در ضمیر او پرورانده باشد که برای دریافتن علت صعود و نزول حکمرانی و جامعه از ارزشهای اخلاق نمی‌توان چیزی آموخت. بلکه باید با توجه به مثال های تاریخی و واقعیات روزمره به تحقیق درباره نقش قدرت در سیاست پرداخت.
اصل منتج از تجربه خود در مورد شکست ساوونارولا که
« همه پیامبران مسلح پیروز شده و همه پیامبران بی سلاح ناکام مانده‌اند ، را مبدا تحقیق خود قرار داد و به این نتیجه رسید که سیاست را نباید به عنوان جزئی از اخلاق یا چیزی پیوسته با اخلاق انگاشت .
بلکه باید همچون علمی مستقل درباره قوانین حاکم بر قدرت و ارتباط خود با سیاست مطالعه کرد.

در سال ۱۵۱۲ شهر فلورانس مغلوب سپاه اسپانیا شد و اعضای خاندان مدیچی با حمایت پاپ که متحد اسپانیاییان بود پس از ۱۸ سال تعبید از فلورانس دوباره بازگشتند و پی‌یرو سودینی رئیس دولت فلورانس را که دوست داری از آزادی شهره بود اما آماده نبود برای حفظ آزادی و قدرت خود کوچکترین گامی بر خلاف قوانین اخلاق بردارد از شهر راندند و بساط حکومت جمهوری را برچیدند و ماکیاولی را نیز که ۴۳ سال بیش نداشت از خدمت دولت برکنار کردند.
این برکناری به ماکیاولی این فراغت را بخشید که از سیاست عملی به سیاست نظری روی آورد و آثار جاودان خود را به وجود آورد.

#گفتارها
#ماکیاولی
یادداشت مترجم

#فلسفه_سیاسی
#فلسفه_اخلاق
#رهایی_از_ارزش

@mghlte | عصر روشنگری


https://t.me/mghlte/3636