مغالطه شماره ۳۵

💠 جلب ترحم 💠

نام انگلیسی این مغالطه ، به معنای #توسل_به_دلسوزی است .
این #مغالطه وقتی صورت می گیرد که شخصی ادعایی را مطرح کند و سپس با بیان اوضاع رقت بار خود ، بکوشد سخن خود را از طریق جلب دلسوزی و ترحم به مخاطب خود بقبولاند .

واضح‌ست که شرایط شخص ، هیچ تناسب منطقی با نتیجه مورد نظر او ندارد.
اما معمولا چنین فردی موفق می‌شود که بر روی مخاطب خود تأثیر بگذارد و یک حالت روانی ایجاد کند تا به پذیرش سخن او تمایل نشان دهد.

سخنان سقراط در دفاعیه‌اش مثالی برای این مغالطه است.

#سقراط بخاطر حقیقیت گویی هایش به نوشیدن جام مسموم شوکران محکوم شد.

او اگرچه تصریح می‌کند که نمی‌خواهد دلسوزی و ترحم مخاطبان را برانگیزد (مغالطه البته اما) در عین حال می گوید : شاید در میان شما کسانی باشند که به یاد آورند وقتی که خود به محاکمه کشیده شده و در معرض خطری جدی قرار گرفته‌اند ، در برابر داد رسانان زاری نموده و اشک ها ریخته و حتی برای جلب ترحم آنها ، کودکان خود را به دادگاه آوردند ، در حالی که من با اینکه در معرض بزرگترین خطر ها هستم چنان نمی کنم.
من نیز خویشانی دارم ، زیرا به قول #هومر از درخت بلوط نزاده ام و از سنگ بیرون نجسته ام ، بلکه از میان آدمیان برخاسته ام و حتی سه برادر دارم که یکی بزرگ شده است و دو پسر دیگر که هنوز کودک اند ولی هرگز آنان را برای جلب شفقت شما به دادگاه نخواهم آورد.

گاهی مغالطه #جلب_ترحم به شکل مضحکی مطرح می‌شود ، چنانکه نقل‌ست : جوانی در دادگاه متهم به قتل پدر شده بود و اسناد و مدارک موجود جرم او را کاملا اثبات می کرد ، جوان در دادگاه تقاضا می کرد : در مجازات او تخفیف قائل شوند زیرا او یتیم است.😄

جلب ترحم به عنوان یک مغالطه به معنای نفی و مزمت عطوفت و محبت در انسان نیست.
این ، صفت پسندیده ای در انسان است و جایگاه مهمی در سوق دادن انسان به انجام برخی فعالیت های انسانی دارد ،
اما سخن این‌ست که ترحم و دلسوزی تاثیری در یک صدق وکذب یک سخن ندارد. بلکه صحت و اعتبار یک سخن را باید با توجه به دلیل و برهان اقامه شده برای آن بپذیریم و در صورتی که استدلال درستی برای یک مسئله وجود داشت ، نباید دستخوش احساسات شویم و بروز دلسوزی و ترحم نباید ما را از التزام به سخن صحیح منع کند.

#مغالطات 📚 #دکترخندان ✍

آرشیو مغالطات:
https://t.me/moghaletat2
کانال اصلی :
https://t.me/mghlte

فایل صوتی
توسل به احساسات