امشب مثه هر شب نیست ...
در باب فراخوان شازده
▪️#نسیم_طالب در کتاب معروف و پر فروش‌ش #قوی_سیاه ، به درستی به یه واقعیت ظریف تکاملی اشاره می کنه که :
برای اجداد ما بهتر بود در یک جمعی باشند که دارن اشتباه می‌کنند ، تا بیرون از جمع باشند و تفکرات صحیح داشته باشند ...
اما
آیا در زندگی پسا-یکجانشینی هم چنین رویکرد و پیشفرضی منطقیه ؟!
▪️ یعنی وقتی می‌بینیم که
- اجتماع مون دو گله شدند
- هر دو رفتاری ناآگاهانه و بی کنترل دارند
و
- دارند اوضاع رو به سمت وضعیتی پیش بینی ناپذیر و پر ریسک می‌برن
آیا باز لازم و مفیده که بگیم :
من باید عضو یکی از این گله باشم
؟!
من اینطوری فکر نمی کنم.
مقایسه‌ی تاریخی
✅ تظاهرات سکوت سال ۸۸ ، آگاهانه و پیش بینی پذیر بود .
می‌تونست موفق بشه ( اگر شهرهای دیگه هم می پیوستند و رهبران پلن بی می‌داشتند)
اما موفق نشد.
معترضان هزینه هایی دادند :
- آقای محمد بهشتی اسم حدود ۸۵ کشته رو درآورد که حدود ده نفر شون هم نیروهای سرکوب بودند.
- تجاوز و تعرض هم صورت گرفت.
که ربطی به مسالمت‌آمیز بودن تظاهرات نداشت
چون
اون موقع وزارت اطلاعات و بسیج و ... دست اوباش آدمخواری مثل طائب و نقدی بود
که به نسبت بی تجربه بودند و از هزینه های وحشی گری های بی حد و حساب اگاه نبودند.
( گمون می کردند اوضاع مثل سال دهه ۶۰ هست که رهبر نظام مشروعیت مطلق داشت و امثال محلاتی و لاجوردی به جون یه اقلیت تروریست مجاهد افتادن و هرکاری خواستن کردن و کارشون به ثبات نظام کمک هم کرد)
اگر معترضان از همون اول ، خشونت می کردند ، باز هم این جانوران کار خودشونو می کردند
و
چه بسا کمتر هم هزینه می‌دادند .
ولی بهرحال در اون ایام ، رأس نظام هزینه داد و نشون داد که تحت منگنه ست :
-به
من علیلم ، من گدام
افتاد
- فشارهای بین المللی به سرعت علیه‌ش تشدید شد
در نهایت هم ۱/۵ سال بعد یعنی بهمن ۸۹ دوباره ، جنبش خودی نشون داد ...
و نظام پشت دستش داغ شد که
دیگه نه به احمدی نژادی ها باج بده
نه تو انتخابات تقلب کنه ...
تن دادن به دولت روحانی و برجام و ... ( که دوره ای از ثبات رو ایجاد کرد و به ضرر مردم هم نبود ) هم ناشی از همون جنبش بود.
و می‌شه گفت: جنبش با توجه به هزینه هایی که داد پیروز شد و اوباش رو عقب زد .
اونجور نبود که بزنن و بکشن و تموم بشه بره .
⚠️ اما الان چی ؟!
[ برای اینکه فقط ایراد نگرفته و سلبی حرف نزده باشم یه پیش بینی انجام میدم :
شواهد نشون می‌ده که
محتمل ترین اتفاقات باین صورته
۱- اعتراضات ادامه دار خواهد بود ، این اتفاق تقریبا حتمیه
۲- احتمال ۵۰ درصد هست که کار به دخالت محدود خارجی بکشه تا دیکتاتور از سوراخ کشیده بشه و کشته بشه یا مجبور به فرار بشه : شبیه لیبی
۳- با توافق و حمایت بین المللی دولت موقت توسط یکی از مدیران سابق جمهوری اسلامی تشکیل خواهد شد تا بعد حداقل دو سه سال رفراندوم برای قانون اساسی جدید برگزار بشه ...]
اما همین سناریو که در نهایت آخر و عاقبت بدی نداره
کم هزینه نیست و نخواهد بود .
تصور کنید
به احتمال یک درصد ، اوضاع از یک جایی به بعد ، ازین خط سیر ، کمی منحرف بشه و اوضاعی دیگه پیش بیاد...
مثلا جنگ داخلی ( ولو موقت و محدود که فقط یکسال کشور رو درگیر کنه) پیش بیاد
...
✅ من ترجیح میدم در چنین فرایندی که
پشت‌ش آگاهی نیست و معلوم نیست عاقبت ش چی باشه
فقط نظاره گر باشم
و نه کسی رو تشویق کنم
و نه کسی رو باز بدارم
هرکس می‌تونه مسئولیت عواقب احتمالی رو بعهده بگیره
هرکار صلاح می‌دونه انجام بده ...
@mghlte | عصر روشنگری