مغالطه دوازدهم و سیزدم سخنرانی #داروينیسم در ترازو #دکترسروش

#عبارت_جهت_دار


خود نام سخنرانی ( #داروینیسیم در ترازو) جهت دار و خلاف مشی علمی ست.

چرا که این عبارت در مخاطب چنین القا می کند که #دکترسروش ( یا نیگل ) بلحاظ اعتبار علمی ، چنان جایگاه فوق العاده ای دارد و دارای یافته ها و تئوری های پذیرفته شده ای ست که میتواند براحتی بنشیند و فرگشت و (بقول خودش ) #داروينیسم را سبک سنگین (نقد و احیانا ) رد کند و همین که بگوید فرگشت بلحاظ ساختاری نظریه ی سستی ست ، حتما سست است.


چرا سروش ونیگل در این جایگاه نیستند؟

خود #دکترسروش در جای جای سخنرانی بنحوی اذعان دارد که بنیان دانش امروزی در بسیاری زمینه ها بر فرگشت استوار است و نیگل تنها با انواع مغالطات و توسل به جهل ها فقط و فقط در صدد تشکیک در تئوری داروین است ، بقول خود #دکترسروش توانسته ترک بندازد که مشخص نیست یعنی چه ، و این خود مغالطه ی #واژه_های_مبهم است.