💠حفظ ظاهر💠

#ارسطو میگوید : در تمام کوشش های مان برای فهم جهان، هرگز نباید فراموش کنیم :
✅جهانی که سعی داریم بفهمیم ، این جهان است.
هر قدر هم هیبت ، این جهان ما را گرفته باشد ، هیچ گاه نباید #تبیین هایی را بپذیریم که اعتبار خود آن تجربه ای را که می کوشیم تبیین کنیم را نفی کند.

روش ما در تمام پژوهش‌هایمان باید این باشد که به این تجربیات که بالفعل خود را به ما عرضه می دارند ، دو دستی بچسبیم ، باید مدام در هر مرحله به آنها بازگردیم ، چرا که #علت_غایی پژوهش ما در حقیقت درک این تجربه هاست.
دست شستن ازینها و اعتقاد ورزیدن به چیزی خارج از تجربه ما ، نقض غرض است.

ارسطو این اصل را #حفظ_ظاهر مفید است که همچنان تا به امروز نزد فلاسفه کاربرد دارد و علتش اهمیت آن اصلی است که با آن مطرح می شود.

✅افلاطون و ارسطو ، ۲ کهن الگوی دو برداشت عمده و متعارض در سراسر تاریخ فلسفه اند.
از یک سو فیلسوفانی داریم که به شناخت حسی ما از جهان ، ارزش درجه دوم می دهند و معتقدند که توجه باید در نهایت معطوف به چیزی در پشت یا در ورای جهان باشد یا نهفته در زیر رویه جهان.
از سوی دیگر فیلسوفانی هستند که معتقدند ، این جهان به خودی خود برای آنکه توجه و فلسفه ورزی ما را به خود جلب کند مناسب ترین چیز است.

برای مثالی نزدیکتر به زمان خودمان ، بنگرید به فلاسفه خردگرای بزرگ قرن هفدهم و هجدهم که اعتقاد داشتند شناخت سطحی اشیا که ظاهراً تجربه حسی به ما می‌دهد ، اغلب اوقات اغفال کننده است و حال آنکه فلاسفه بزرگ #تجربه گرای همان دوره می‌گفتند که: آگاهی قابل اعتماد فقط از بررسی مستقل واقعیات قابل مشاهده به دست می آید.
#سرگذشت_فلسفه
#برایان_مگی

#معرفت_شناسی
#فلسفه_علم
#تاریخ_فلسفه
#تاریخ_علم
#پوزیتیویسم
#سکولاریسم #این_جهانی

https://t.me/mghlte