‍ ‍ خطاهای شناختی ، مغالطات و اشتباهات استراتژیک طرفداران برابری پولی

نخبگان تریبون داری که از نابرابری اقتصادی در سیستم هایی که اقتصاد آزادتری دارند ، انتقاد می‌کنند ، چند خطای مشترک دارند که ضرر این خطاها اول از همه و بیش از همه - طبق معمول - به اقشار کارگر و فقیر جامعه رسه .

۱- نق زدن رو راهکار و کاری دلسوزانه و مفید می‌دونن .
درسته برای حل مشکل باید مشکل رو شناخت . ولی نق زدن به شناخت مفید و در راستای حل مشکل نمی‌انجامه .
همه‌ی عوام الناس بصورت شهودی عقیده دارند که نابرابری بده ، مضره .
اینکه یه محقق بیاد و بصورت آماری این رو نشون بده - حتی بفرض اینکه تحقیقات و نتایجی که گرفته صحیح باشه - مشکلی رو حل نمی‌کنه. از قضا در این مورد ، مشکل شدید می‌شه یا بهتر بگم از راه حل دورتر می‌شیم .

۲- این عزیزان موقعی که تصور/ادعا می‌کنند که دارند نابرابری و عواقب ش رو توضیح می‌دن - لااقل در قسمت های سوزناک و مهم و اثرگذارصحبت هاشون - فقر رو با نابرابری خلط می‌کنند . در اصل همزمان مرتکب دو‌ مغالطه همزمان می‌شن . خلط بحث و #توسل_به_احساسات
مثلا میان به « تصاویری خاص که یک پیرمرد مشغول زباله گردیه و یک خودرو گران قیمت کنار سطل زباله پارکه اشاره می کنند.»
زباله گردی ابتدا به ساکن محصول فقره ،
فقر اون شخص خاص هم ممکنه معلوا معضلات اجتماعی ، سیاسی ، مدیریتی مثل مهاجرت ، اعتیاد و ... باشه.
خیلی از زباله گردها و متکدیان ، مهاجرانِ غیرقانونی کشورهای دیگه هستند.
این مشکلات ( فقر ، مهاجرت های قانونی داخلی و احیانا غیر قانونی خارجی):هرکدوم باید بدون غرض و مرض های چپ‌گرایانه و ضد سرمایه داری ، راجع بهش تحقیق ، علت یابی بشه و راه حل ارائه بشه .

۳- واقعیت اینه که با آزادی اقتصاد فقر بسرعت کاهش پیدا می‌‌کنه و حتی ریشه کن ( نمونه اش چین )
اما به تبعش نابرابری افرایش پیدا می‌کنه ( باز هم چین نمونه اش )
راهکار تقسیم دولتی پول از طریق افزایش مالیات هم راه حل جالبی نیست . توضیح اینجا

پس باید چه کرد ؟!

هیچی
بپذیریم که جهان مجموعه ای از نابرابری هاست و نخواهیم که از طریق #تقسیم_فقر ، برابری صوری مصنوعی فسادزا -که باعث ایجاد عقب افتادگی و فقر می‌شه - باشیم.

کار افزایش پذیرش این واقعیتِ تلخ مدرنیته/لیبرالیسم رو باید سپرد به تراپیست .

مگر نه اینه که
بقول #نسیم_طالب مثلا توی نویسندگی « برنده تقریباً همه چیز رو می‌بره و نفرات دوم و سوم سهم خیلی کم و نفرات بعدی هیچی عایدشون نمی‌شه » ؟!

آیا کم اند نویسندگانی که هیچ عایدی‌ای از نویسندگی نصیبشون نمیشه ؟
ایا کم اند موسیقیدانان و نقاشانی که هیچ بهره از شهرت نمی‌برند؟
آیا نابرابری نو فوتبال کمه ؟!
آیا هنرمندان و ورزشکاران وقتی ناکام می‌شن ، نا امید نمی‌شن ، به عرق و زر ورق پناه نمی‌برند؟
آیا سهم منبری ها از شهرت و پاکت های بانیان هیئت ، برابر و/یا عادلانه است ؟!

چرا محققانِ مدعی عَدالت باون چیزها نمی‌پردازند ؟

من به شما می‌گم:

۲- پول قابل تبدیل به همه چیزه .
بهمین خاطر تمایل به ثروتمند بودن براحتی می‌تونه یکی از مکانیسم های دفاعی یک شخصیت نابالغ بشه.
و تضاد ایجاد کنه‌
بقول #دکتر_مردیها : «همه پولو دوست دارند ، اما از پولدارا بدشون میاد »
کسانی که دنبال برابری اقتصادی هستند ، می‌گن: پولا اگه دست ما و ما تقسیم کنیم خوبه .

۱- قسمت تاریکتر موضوع اینه که :
با آزادی اقتصادی ، دسترسی به امکاناتی مثل خونه و خودرو و تفریح برای همه بیشتر می‌شه . از قضا زندگی فقرا ازین جهات بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیره.چرا ؟
چون بچه‌ی یک سرمایه دار ممکنه سوناتاش تبدیل به لکسوس هم بشه اونقدر تغییری در رفاهش ایجاد نشه که یک جوون بیکار بی سرمایه با یافتن یک بتونه یک پراید قسطی بخره .
اما قسمت تلخ ماجرا اینه که
اقتصاد آزاد دسترسی به جفت رو تسهیل نمی‌کنه که هیچ ...
افرادی که «فی قلوبهم مرض» هست در سیستم آزاد ، « فزادهم الله مرضا » می‌شن .
چطوری ؟!
بچه پولدار نابالغ سوار شاسی بلندش می‌شه و می‌زنه یه گله ماده ها ، خون همه رو می‌مکه و می‌ندازه کنار.
بچه فقیر هم که شخصیت انطباقی نداره ، صبرش کمه و می‌بینه بلافاصله بعد گرفتن مهندسی یا نوشتن یک داستان ( که بنظرش عالیه ) نه توجهی جلب کرده و نه جفتی
دچار تضاد می‌شه :
آیا من بجای کسب علم و هنر می‌رفتم بازار ، پادویی بهتر نبود ؟!
آیا این سیستم ناعادلانه نیست ؟!
چرا من نباید حرمسرایی از جنس مخالف داشته باشم ؟!

راه حل:
t.me/lEECHbrain/390

#اصالت_روانشناسی
#فلسفه_اقتصاد
#فلسفه_سیاسی
#فلسفه_مدیریت
#فلسفه_زندگی
#سوسیالیسم
#لیبرالیسم

@lEECHbrain | تأملات فیله‌سوف
@mghlte | عصر روشنگری
@JAAMEbaaz | فلسفه‌‌ی علوم اجتماعی

مطالب مربوط به عدالت ، تقسیم پول و ... :


عدالت بعنوان ارزش اصیل :
t.me/SHARRomid/866

گزینه بهتر بجای افزایش عَدالت
t.me/JAAMEbaaz/4614