مغالطه شماره ۱۲۷

💠پول مفت💠

نوع خاصی از مغالطات مربوط به #ادراک_گزینشی در هنگام دفاع از یک استراتژی ، طرح یا برنامه اتفاق میفتد.

طبیعی ست که پیگیری هر هدفی
هزینه ای داشته باشد ، اما در هنگام بررسی برنامه هایی که قرار است هدفی خاص را پیگیری کنند ، یکی از نکات مهم بررسی و محاسبه ی دقیق هزینه ها و ریسک ها یا شانس موفقیت است.

حال اگر هزینه و ریسک یک برنامه یا پیگیری هدفی در مجموع چنان سنگین و بالا باشد ، که از منافع آن هدف (حتی در صورت تحقق) برای ذینفعان و کسانی که از جیب آنها هزینه پرداخت میشود بالاتر باشد ، مسلما اجرای آن برنامه وپیگیری آن هدف حداقل در آن زمان خاص معقول نیست.

گاهی موضوع مربوط به انتخاب شخصی ست و شخصی آگاهانه یا ناآگاهانه (با بررسی یا بدون بررسی ) تصمیمی میگیرد که هزینه و مخاطرات آن بسیار بالا ست ، اما از حقوق خود شخص است که بقول معروف «بخاطر دلش هزینه کند»
مثل آن که شخصی همه داراییش را برای خرید یک خودرو گران قیمت و پرخرج صرف کند ، طبیعتن اکثر ما آدمها برای پول خودمان ارزش قائلیم ، اما وقتی پولی از کسی در اختیار ما باشد ممکن است بسیاری از ما وظیفه شناسی لازم را نداشته باشیم خصوصا وقتی پاسخگویی و حساب وکتاب وشفافیت وجود نداشته باشد.

وقتی پای دیگری یا دیگرانی مانند یک جمع اجتماعی به میان میاید ، افراد حق دارند دقیقا بدانند سرمایه مادی یامعنوی شان روی برنامه و هدف سرمایه گذاری میشود و در قبال ریسک و هزینه کردن ، چه چیزی عایدشان میشود ؟!

مغالطه #سانسورهزینه_وریسک وقتی ست که شخصی از پیگیری یک استراتژی /برنامه یا هدفی دفاع میکند ، اما هزینه و ریسک ش را بیان نمیکند ، در حالیکه اگر بیان کند ، در قضاوت مخاطبش تاثیر منفی گذاشته میشود.

شرکتهای هرمی مثالی از مغالطه است.

«با عضویت در این بیزنس و جذب N زیر مجموعه میتوانی ظرف کمتر از یکسال به بهترین خودرو و مسکن برسی ، همچنین کلی هم در آمد ثابت آسان داشته باشی»
(خودم و زیر مجموعه هایم با چند هزار نفر باید صحبت کنیم تا این تعداد عضو جذب شوند و چقدر احتمال دارد که موفق شوم؟)

این مغالطه را میتوان مغالطه #انقلابیگری هم نامید.
مدعیان حرکتهای باصطلاح انقلابی از اولویت دادن به تقابل و برخورد با قدرتها (چه حکومتهای دیکتاتوری ، چه قدرتهای خارجی) بجای تلاش برای حل و فصل اختلافات با گفتگو دفاع میکنند و از دستاوردهای انقلابها و تقابل ها حرف میزنند ، اما سخنی از هزینه و ریسک نمیزنند.

مثال:
آمریکا در افغانستان شکست خورده و به طالبان برای گفتگو التماس میکند.

(مردم افغانستان بابت این دستاوردِ سالها جنگ چقدر هزینه داده اند؟ ) #جان_مفت

دانشمندان علوم اجتماعی همواره بر پرهیز از انقلابیگری ( تا حد ممکن ) تاکید دارند و عنوان میکنند اگر مثلا میتوان حکومت را تغییر داد ، چرا نتوان آن را به انجام اصلاحاتِ دلخواه که منافع و هدف مردم را تامین مجبور کرد ؟!
اگر هم نمی‌توان حکومت را تغییر داد که ... چرا دنبال اصلاح نباشیم ؟!
.

دقیقا بهمین علت که در این نگاه هزینه ها و ریسک در نظر گرفته نمیشود و یا بیان نمیشود ، والا طرفداران آن کاسته میشود.

نکته ی جالب آنست که خیلی از اوقات کسانی ، از روش های انقلابی و تند و خشن دفاع میکنند که خود کمترین هزینه ای برای هدف ادعایی نپرداخته یا نمیپردازند و یا بصورت کلی هزینه ی رهنمودهایشان برای دیگران به مراتب بیش از هزینه ای ست که خود ممکن است بپردازند.
البته بهر حال هنگام دفاع از هر استراتژی باید هزینه و ریسک را بیان کرد و اجازه داد نقد شود.

(منظور از بیان این مطالب تایید یا رد گفتمان خاص سیاسی نیست.
مباحثه راجع به بهتر بودن یک نگاه یا گفتمان سیاسی ، آن هم در شرایط مکانی و زمانی خاص ، باید بین مجربان و متخصصان سیاسی صورت پذیرد.
و منظور از بیان مطالب ، اشاره به وجهه ی مغالطی سخنان طرفداران نگاه انقلابیگری بود که هزینه های روش های خود را بیان نمیکنند .
طرفداران نگاه های سازشکارانه تر ممکن است در دفاع از نظر خود دچار مغالطه شوند.)

https://t.me/mghlte

#مغالطه #پول_مفت
#سانسور

توریه
نقل قول ناقص
بهترین ششلول بند تگزاس
ارزیابی یکطرفه

ادراک گزینشی