💠یا این یا آن💠

توضیحی دیگر
از حسن قاضی مرادی

باور های منتج از این مغالطه از جمله عبارتند:
از دشمن من دشمن من است.
دشمن دشمن من دوست من است.

این هردو گزاره مغالطه آمیزند.
زیرا در نظر گرفته نمی شود که دشمن دشمن من می‌تواند ، دشمن من نیز باشد.

این تلقی دوانگارانه مبتنی بر این دریافت است که را که دوست را صرفا فردی موافق خود بپنداریم و دشمن را فردی که با ما مخالفت است.

می‌گوییم «نزنی می‌زنندت»
یا
«دستی را که نمی توانی ببری ببوس»

به علت ماندگاری بسیار دراز مدت تفکر #دوانگاری در تاریخ فرهنگمان این مغالطه در میان ما گسترده است.

مغالطه #دوانگاری_کاذب هنگامی رخ می‌دهد که کلیه احتمالات ممکن در نظر گرفته نشود
این مغالطه با نام #بدیل_اشتباه نیز شناخته می شود.
آنچه ناشی از تبحر نداشتن در مهارت استنتاج است.

مثال:
از اینکه به کسی گفته می‌شود فلانی آدم ثروتمندی نیست فورا نتیجه بگیرد او فقیر است.

مثال دیگر :
از نماینده شهرمان که سوالی پرسیدم انتظار داشتم جوابش راست باشد ولی دروغ گفت.
من روزنامه‌نگارم و می‌دانستم راستش چیست. فکر نمی‌کردم دروغگو باشد

🔰این طرز فکر مغالطه آمیزاست.
زیرا راست یا دروغ گفتن در مواجه شدن با یک پرسش تنها دو گزینه ممکن نیستند.
شاید نماینده اشتباه کرده باشد.
شاید اطلاعات غلطی به او داده شده بود و غیره

🔰ظریف ترین نمونه این مغالطه آنهایی هستند که به طور ضمنی از احتمالات مرتبط چشم پوشی می کند.

برای مثال برخی فیلسوفان سیاست محاجه کرده‌اندکه
هنگامی که جامعه سکولار تر می شود بیشتر به سوی اجتماع گرایی متمایل می شود.زیرا اگر انسان معنای زندگی اش را در خدمت خدا نیابد ، تنها می‌تواند با خدمت به دولت به حیاتش معنا دهد.

اما چرا اینها تنها شقوق ممکن باشند؟
این برهان به‌روشنی فرض می‌گیرد که افراد تنها با چه چیزی ورای خودشان(چیزی متعالی تر) به زندگی خویش معنا می‌دهند.
این فرض این احتمال را که افراد خود بتوانند به زندگی خویش معنا دهند ، کنار می‌نهد.

مثال دیگر:
ساختمان مدرسه خیلی کهنه است ، یا باید آن را تخریب کنیم و به جای آن ساختمان نوی بسازیم یا منتظر باشیم که سقف روی سر دانش آموزان بیاید پایین

گوینده به هردلیل ناگفته موافقت تخریب ساختمان است. اما به جای بیان نظر خود و مستدل کردن آن ، با استفاده از مغالطه #اشتقاق_کاذب می کوشد تا دیگران را با خود همراه کند.
با این مغالطه بدیل تعمیر و بازسازی ساختمان در نظر گرفته نمی‌شود.

مثال دیگر:
اگر مرا دوست داری باید به حرف من گوش کنی(یا خواستن را برآورده کنی)

مغالطه همسویی

یکی از رایج ترین استدلال ها در گفتار سیاسی ایرانی ، استدلال #همسوئی است.
گفته می‌شود چون الف و ب هر دو مخالف پ هستند پس هم سو هستند.
و این همسویی یابه آن دلیل است که هر دو از یک جنسند یا یکی کارگزار یکدیگر است.
مثال:
کسی حرفی بزند که دشمن را شاد کند بداند که حرفش غلط است.

این مغالطه را بیشتر زمانی بکار می بریم که نظر اپوزیسیون داخلی و خارجی حکومت را همسو می یابیم.

مثال:
آدم دم از حقوق بشر می‌زند.
چپ های ما هم دم از حقوق بشر می زنند.
اینها مثل همند


#یااین_یاآن
#سیاه_سفید
#معمای_غلط
https://t.me/mghlte

توضیح کتاب دکترخندان
مغالطه اشتراک لفظی
سوگیری شناختی برد باخت انگاری
ادراک گزینشی