‍ ⛔ جالبه که فمینیست‌های ایرانی، دکل‌های جدیدی پیدا کردند و دو زنی که در سوئد اخیرا به پست وزارت رسیده‌اند رو به عنوان الگوی زنان موفق و مایه افتخار ایرانیان و... معرفی می‌کنند.

🔶️ اولا، شما به من بگید فردی که در خارج از ایرانه و داره برای دولت و ملت خارجی کار می‌کنه چرا باید برای منِ ایرانی مایه افتخار باشه؟ مگه اینا چه کار مثبتی برای من و میهن من کرده‌اند که بهشون ببالم؟ اینا اینجا درس خوندن، دانشگاه رفتن، با پول این کشور، حالا بنا به دلایل شخصی رفتن خارج تا زندگی بهتری رو داشته باشن، دمشونم گرم، حق انتخاب طبیعی‌شون بوده و زندگی خودشونه و ایرادی هم بهشون وارد نیست، ولی سوال اینه که چرا باید برای ما افتخار و اسوه باشند؟!

🔷️ یا امثال خانم میرزاخانی رو به عنوان یک زن مستقل و قدرتمند و دانشمند و... نشون میدن؛ درحالیکه به ازای هر یک میرزاخانی، ده‌ها مرد دانشمند ایرانی وجود داره! که تعدادی در خارج‌اند و خیلی‌هاشونم تو خودِ ایران‌اند و در اوج گمنامی، دارن واسه این کشور زحمت می‌کشند! (همینطور تعداد کمتری دانشمند زن که در شرایط مشابه در داخل ایران زحمت می‌کشند)؛ پس اگر قرار بر افتخار باشه، من قاطعانه ترجیح می‌دم به این‌هایی افتخار کنم که می‌توانستند برن خارج و به موقعیت‌های بیشتری برسند اما نرفتند و اکنون، اینهایی که حضورشون برای جامعه ما مفیده، نه اونها.

⚠️ پ.ن: الکی هم فاز نگیرید که اونها رفتن خارج به بشریت و حقوق بشر (بخوانید حَشَر) خدمت کنند و از این توهمات خارج بشید.

➖➖➖➖➖➖
🆔️@menright
{خانواده و سراب فمینیسم}