انسان
تا وقتی می‌خواهد زنده است.
خواستن که هست، حرکت هم هست.
امید هست، توهم هست.
اما لحظه ای که می‌رسد
همه چیز فرو می ریزد.
نه چون شکست خورده
بلکه چون برنده شده.
آنجاست که می فهمد
زندگی چیزی برای دادن نداشت،
فقط او را با وعده جلو کشانده بود.
رسیدن پایان رنج نیست.
تعویض شکل رنج است.
دیروز می سوختی چون نداشتی
امروز حس پوچی سر وقتت اومده چون داری.
و این شاید بی‌رحمانه ترین شوخی زندگی باشد.

شوپنهاور