ترور فولک برنادوت، دیپلمات سوئدی و نخستین میانجی سازمان ملل در فلسطین، در ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۸ در اورشلیم، یکی از مهم‌ترین ترورهای سیاسی سال‌های آغازین منازعه اسرائیل و فلسطین بود؛ برنادوت پیش از ترور توانسته بود نخستین آتش‌بس جنگ را برقرار و در گزارش نهایی خود، که تنها یک روز پیش از کشته‌شدنش ارائه کرد، شمار آوارگان عرب فلسطینی را ۳۶۰ هزار نفر برآورد کرد و نوشت که بسیاری از آنان، از جمله کودکان، زنان باردار و مادران شیرده، در وضعیت فقر و بی‌پناهی قرار دارند و آنان را برای مدت طولانی وابسته به جوامع میزبان خواهد کرد؛ برنادوت در طرح پیشنهادی خود خواست حق بازگشت آوارگان عرب به خانه‌هایشان در مناطق تحت کنترل اسرائیل در اولین فرصت ممکن به رسمیت شناخته شود. برنادوت، در محله کاتامون اورشلیم، ترور شد. گزارش فوری رالف بانچ، نماینده سازمان ملل، حمله را «برنامه‌ریزی‌شده» توصیف کرد بنا به اعتراف دولت اسراییل، تروریست‌ها از لِحی (Lehi)، معروف به گروه اشترن، یک سازمان مسلح صهیونیستی منشعب از ایرگون، بودند. اسحاق شامیر، که بعدها نخست‌وزیر اسرائیل شد، نیز از اعضای این گروه بود.

سهند ایرانمهر (@sahandiranmehr)

✅@mellimazzhabi